Παρασκευή, 3 Μαρτίου 2017

Για την ιδεολογική και πολιτική δουλειά

Φώτης Κουμίδης
Μέλος ΤΣ της ΤΟ Κεντροανατολικής Θεσσαλονίκης της ΚΝΕ

Στις Θέσεις αναφέρεται ότι «η απόκτηση του ιδεολογικού και πολιτικού επιπέδου που απαιτούν οι σημερινές συνθήκες είναι μια πολύ απαιτητική, διαρκής διαδικασία, η οποία πρέπει να αναπτύσσεται σε συλλογικό και ατομικό επίπεδο παράλληλα με την πρωτοπόρα δράση στους εργατικούς λαϊκούς αγώνες»
Βασικό κομμάτι, λοιπόν, στη δουλειά μας, που χρειάζεται να μας απασχολεί είναι η ιδεολογική δουλειά, η συνεχώς καλύτερη κατανόηση της πολιτικής μας, της κοσμοθεωρίας μας, ώστε να πετυχαίνουμε αυτό που λέμε ιδεολογικοπολιτική θωράκιση. Η ιδεολογική - πολιτική θωράκιση είναι σήμερα όρος α) αντοχής σε συνθήκες ιδεολογικής - πολιτικής κυριαρχίας της αστικής τάξης, β) καλύτερου και πιο αποτελεσματικού ανοίγματος στον κόσμο. Είναι γεγονός ότι οι απαιτήσεις είναι αυξημένες διότι όσο ο κόσμος θα απογοητεύεται από τα αστικά κόμματα και θα αναζητά λύσεις, τόσο περισσότερο ικανοί χρειάζεται να είμαστε, ώστε να μπορούμε να πείθουμε. Να μπορούμε να εξηγούμε σε βάθος, για παράδειγμα, τις αιτίες της κρίσης, έτσι ώστε από εκεί να πιανόμαστε για την ανάγκη της πάλης για άλλη κοινωνία - εξουσία, πώς αυτή θα έρθει κ.λπ. Δεν αρκούν κάποια συνθήματα για να πείσουμε.
Κατά τη γνώμη μου, χρειάζεται να λάβουμε υπόψη μας τα εξής:

1) Εσωοργανωτική μόρφωση: Γίνεται μία καλή προσπάθεια με τα μαθήματα πάνω στο Πρόγραμμα τα οποία χρειάζεται άμεσα να ολοκληρωθούν. Να προχωρήσουμε σε σειρά διαλέξεων στις ΚΟΒ - ΟΒ για ζητήματα φιλοσοφίας - πολιτικής οικονομίας. Να μπορεί ο κάθε σύντροφός να κατανοεί - αντιλαμβάνεται - ξέρει ζητήματα όπως:
Τι είναι διαλεκτικός - ιστορικός υλισμός. Οτι η υλική παραγωγή είναι βάση της ύπαρξης και ανάπτυξης των κοινωνιών. Παραγωγικές δυνάμεις - σχέσεις, τρόπος παραγωγής. Κοινωνικοοικονομικοί σχηματισμοί. Νόμος της αξίας - υπεραξία. Καπιταλιστικός οικονομικός κύκλος. Πτώση ποσοστού κέρδους. Αιτίες οικονομικής κρίση κ.ά.
Τα φύτρα αυτής της διαδικασία χρειάζεται να ξεκινάνε από τις μαθητικές μας δυνάμεις και να προχωράνε σε όλες τις ΟΒ και ΚΟΒ. Είναι κρίσιμο το παραπάνω γιατί πέρα από το ζήτημα της παρέμβασης, το να γνωρίζεις τεκμηριωμένα και επιστημονικά γιατί λέμε κάτι, γιατί κάνουμε αυτές τις αναλύσεις, ποια εργαλεία χρησιμοποιούμε, πώς αυτά επιβεβαιώνονται είναι στοιχεία που δημιουργούν ενθουσιασμό και αντοχή στο δύσκολο καθημερινό αγώνα.
2) Παρουσιάσεις επεξεργασιών μας όπως για το Ενιαίο Δωδεκάχρονο Σχολείο, τη Φυσική Αγωγή, τη θέση για τα Ναρκωτικά, τη θέση μας για τη μη συμμετοχή σε αστικές κυβερνήσεις κλπ. Να ενθαρρύνουμε και να παίρνουμε μέτρα για μελέτη αυτών των επεξεργασιών. Είναι κρίσιμο στην καθημερινή διαπάλη να τα αναδεικνύουμε, να τα προβάλλουμε ως προοπτική.
Θα σταθώ λίγο παραπάνω στο γυναικείο ζήτημα. Είναι γεγονός ότι δεν το αξιοποιούμε όσο θα έπρεπε, παρά μόνο με αναφορές. Οι θέσεις μας για το Γυναικείο ζήτημα, για τη γυναικεία ανισοτιμία, τα αιτήματά μας κ.τ.λ. ήταν από την ίδρυση του Κόμματος σημείο υπεροχής για τη δράση του. Οι Θέσεις βάζουν κυρίως την ευθύνη των συντροφισσών για την ανάδειξη της ταξικότητας του γυναικείου ζητήματος στα πλαίσια του κινήματος, αλλά και οι άντρες σύντροφοι χρειάζεται να εμβαθύνουμε στην κατανόηση και ανάδειξη του ζητήματος. Νομίζω από καλύτερες θέσεις θα προσεγγίσουμε τις γυναίκες αν χρησιμοποιήσουμε και προβάλλουμε ζητήματα όπως της διπλής εκμετάλλευσης, της στρεβλής ταύτισης ισότητας - ανισοτιμίας όπως αυτή προβάλλεται από την αστική τάξη και οδηγεί σε πετσόκομμα δικαιωμάτων για όλους κ.τ.λ.
3) «Ριζοσπάστης»: Είναι αδύνατον να μιλάμε για ιδεολογική - πολιτική δουλειά μέσα και έξω από το Κόμμα χωρίς την αξιοποίηση του «Ριζοσπάστη». Χρειάζεται να επιμείνουμε στην αξιοποίηση - μελέτη του «Ριζοσπάστη», όχι μόνο με στεγνά οργανωτικά μέτρα, αλλά προσπαθώντας να τον κάνουμε κομμάτι της καθημερινότητάς μας. Τα παραπάνω δένονται και με τον «Ριζοσπάστη»: Οσο κάποιος εμβαθύνει στην κοσμοθεωρία τόσο περισσότερο και πιο εύκολα θα μελετάει τον «Ριζοσπάστη», θα αντιλαμβάνεται το περιεχόμενό του, θα τον αξιοποιεί. Αλλά και το αντίστροφο, όσο είμαστε σε προσπάθεια μελέτης του «Ριζοσπάστη», τόσο θα δημιουργείται και η ανάγκη να εμβαθύνουμε ιδεολογικοπολιτικά.
4) Ολα τα παραπάνω χωρίς δράση στο κίνημα, μαζική ιδεολογικοπολιτική δουλειά στον κόσμο είναι κενό γράμμα. Οπως λέμε συχνά, δεν είναι ο σκοπός μας να γίνουμε «λέσχη φιλοσοφικών συζητήσεων». Χρειάζεται και είναι ευθύνη και των Οργάνων και των ΚΟΒ - ΟΒ συγκεκριμένο σχέδιο τι θα αξιοποιούν. Δηλαδή, να οργανώνουμε τη συζήτηση πάνω σε ένα άρθρο του «Ριζοσπάστη» ή της ΚΟΜΕΠ για κάτι που συναντήσαμε ή για να εξοπλιστούμε, ώστε κατάλληλα να ανοίξουμε κάποιο θέμα στον α ή β χώρο. Αλλη φορά να γίνει παρουσίαση κάποιας θέσης π.χ. για τα ναρκωτικά και μετά να οργανώσουμε μια ιδεολογικοπολιτική καμπάνια, δράσεις για το συγκεκριμένο θέμα κ.τ.λ. Ετσι θα δένεται, όπως λέμε, η θεωρία με την πράξη. Χρειάζεται κάθε όργανο να έχει ένα ευρύτερο αλλά και συγκεκριμένο ιδεολογικοπολιτικό σχεδιασμό, που θα πατάει στις ιδιαιτερότητες του χώρου ευθύνης του. Αυτός ο σχεδιασμός να ελέγχεται αν και πώς (δηλαδή ποσοτικά και ποιοτικά) προχωράει στις Οργανώσεις. Να ενθαρρύνονται, να παρακινούνται οι Οργανώσεις να ανεβάζουν το επίπεδο της ιδεολογικοπολιτικής τους δουλειάς. Εξάλλου, όσο ανεβαίνει το ιδεολογικοπολιτικό επίπεδο των Οργανώσεων και τα όργανα θα «αναγκάζονται» να ανεβάσουν το ιδεολογικό - πολιτικό επίπεδό τους για να αντεπεξέλθουν στην καθοδηγητική δουλειά.
Για όλα τα παραπάνω, την ευθύνη δεν την έχουν μόνο τα καθοδηγητικά όργανα, αλλά και ο κάθε σύντροφος ξεχωριστά είτε είναι στέλεχος είτε όχι. Να έχει έγνοια να προχωράνε τα παραπάνω, να βελτιώνεται ο ίδιος, να μπορεί να αντεπεξέρχεται στην ιδεολογικοπολιτική διαπάλη απέναντι στην αστική ιδεολογία, τον οπορτουνισμό. Να παίρνει, δηλαδή, ο καθένας μας ξεχωριστά αλλά και συλλογικά μέτρα, ώστε κάτω από το βάρος των οικονομικών δυσκολιών και του καθημερινού αγώνα δεν θα αφήνει να επιδρούν στη συνείδησή του η ιδεολογία του αντιπάλου, δεν θα κάνει πίσω, δεν θα αποτραβιέται από την πάλη. Χρειάζεται συνεχώς να βάζουμε αυτήν την ευθύνη ο καθένας και κάθε όργανο, να μπορούμε καλύτερα να προετοιμαζόμαστε, να δημιουργούμε τους όρους της κομμουνιστικής αντοχής για τις πιο μεγάλες ταξικές αναμετρήσεις που θα έρθουν, γιατί όπως αναφέρεται και στις Θέσεις αυτό που σήμερα φαίνεται αμετάβλητο και ακίνητο αύριο μπορεί να αλλάξει ραγδαία και όταν αλλάξει θα είναι η ώρα που θα κριθούμε για την προετοιμασία που κάνουμε σήμερα και δεν θα πρέπει σε καμία περίπτωση να είμαστε πίσω από αυτό που θα απαιτούν οι τότε συνθήκες και θα κριθούμε με βάση τους στόχους που βάζει το σύνθημα του Συνεδρίου μας, δηλαδή ισχυρό ΚΚΕ, για δυνατό εργατικό κίνημα και κοινωνική συμμαχία για το σοσιαλισμό.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου