Τρίτη, 14 Φεβρουαρίου 2017

Για τις Θέσεις

Αθηνά Λαζαρίδου
ΚΟΒ Π. Φαλήρου

Συμφωνώ με τις Θέσεις. Είναι θεμελιώδης η προοπτική που εκφράζεται στον πρόλογο, οι Θέσεις, η εσωκομματική συζήτηση και οι αποφάσεις του 20ού Συνεδρίου να αποτελέσουν «το ολόπλευρο, ιδεολογικό-πολιτικό-οργανωτικό ατσάλωμα του Κόμματος και της Νεολαίας του», ως απαραίτητη προϋπόθεση για την ανασύνταξη του εργατικού κινήματος, για την πάλη κατά του ιμπεριαλιστικού πολέμου και την οικοδόμηση της κοινωνικής συμμαχίας με στόχο την εργατική εξουσία.
Η θέση 75 (σ. 93) σωστά προβάλλει την ανάγκη όλα τα στελέχη, ανεξάρτητα από τον καταμερισμό τους σε τομείς, να αποκτήσουν εμπειρία από τη δουλειά με εργαζόμενους μέσα στο κίνημα και να αποκτούν άμεση αντίληψη για τις απαιτήσεις που απορρέουν από τα ζητήματα, που είτε υπάρχουν πάγια είτε προκύπτουν, τόσο τα γενικά όσο και τα επιμέρους. Συνδέεται επίσης με τη θέση 52 (σ. 59) σχετικά με το καθήκον για την ανασύνταξη του κινήματος, που απαιτεί ανεβασμένη ιδεολογική, πολιτική και οργανωτική δουλειά στο Κόμμα και στο κίνημα. Με βάση τις σύγχρονες ανάγκες, να εντάσσονται οι επιμέρους διεκδικήσεις στην πάλη με αντικαπιταλιστικό περιεχόμενο. Απαιτεί παράλληλα και εκπαίδευση ώστε να προβάλλεται το περιεχόμενο των σύγχρονων αναγκών, με βάση τις σημερινές δυνατότητες, αλλά και οι αιτίες που αυτές δεν ικανοποιούνται. Για παράδειγμα, η πολύ μεγάλη αύξηση της παραγωγικότητας της εργασίας κάνει αναγκαία και ρεαλιστική τη συνολική μείωση του εργάσιμου χρόνου, εξασφαλίζοντας σε όλες και όλους μόνιμη και σταθερή δουλειά με ταυτόχρονη άνοδο του βιοτικού επιπέδου, μέσω της αύξησης των μισθών, της βελτίωσης των συνθηκών εργασίας και ζωής. Σήμερα, η επιστημονική, τεχνολογική πρόοδος δίνει τη δυνατότητα να καλύπτονται οι ιδιαίτερες βιολογικές ανάγκες της γυναίκας, συνολικά οι ανάγκες της οικογένειας, με τη δημιουργία και λειτουργία δημόσιων και δωρεάν κοινωνικών υπηρεσιών. Αυτό όμως έρχεται σε αντίθεση με τον καπιταλιστικό ανταγωνισμό σε παγκόσμιο επίπεδο. Οι στρατηγικές κατευθύνσεις των ιμπεριαλιστικών - διακρατικών συμμαχιών, των αστικών κυβερνήσεων επιδιώκουν να «λύσουν» το θέμα με μείωση του χρόνου εργασίας και με ταυτόχρονη μείωση των μισθών και αφαίρεση εργασιακών δικαιωμάτων, επιδείνωση των όρων ζωής.

Δηλαδή, να γίνει κατανοητό αυτό που εκφράζεται και στη θέση 53 (σ. 62) ότι η διαφορά μας από τα αστικά κόμματα σε ό,τι αφορά το πλαίσιο πάλης για τις λαϊκές ανάγκες βρίσκεται τόσο στην ποσότητα και την ποιότητα των παρεχομένων υπηρεσιών όσο και στη βάση τους. Δηλαδή, εκεί που βρίσκεται η ενιαία αντίληψη ότι η πλήρης ικανοποίησή τους είναι ασύμβατη με το καπιταλιστικό σύστημα καθώς προϋποθέτει την κοινωνικοποίηση των συγκεντρωμένων μέσων παραγωγής και την ένταξή τους στον επιστημονικό κεντρικό σχεδιασμό.
Σε σχέση με την Κοινωνική Συμμαχία, η βαρύνουσα σημασία της επιβεβαιώνεται καθημερινά, με πολλαπλή δράση, με πρωτοστάτες τους κομμουνιστές και τις κομμουνίστριες. Είναι καθολική η διαπίστωση ότι το κίνημα βρίσκεται πίσω από τις ανάγκες και αυτό καθιστά επιτακτικό το καθήκον όλων των κομματικών μελών, με την ιδιότητα της πολιτικής πρωτοπορίας της εργατικής τάξης, τόσο ατομικά όσο και συλλογικά, να εντείνουν τις προσπάθειες για ιδεολογικοπολιτική αναβάθμιση, για συσπείρωση κόσμου στο κίνημα και για δράση που να αντιστοιχεί στις σημερινές ανάγκες.
Σε ό,τι αφορά ιδιαίτερα τις γυναίκες, χρειάζεται πρόσθετη προσπάθεια με βάση τα αντικειμενικά εμπόδια που συναντούν στην ανάπτυξη της ταξικής, πολιτικής τους συνείδησης. Εμπόδια που προκύπτουν από τον περιορισμένο ελεύθερο χρόνο για μελέτη και συμμετοχή στη δράση, λόγω της επιβάρυνσής τους με τη φροντίδα των παιδιών, του νοικοκυριού. Η θέση 59 αναδεικνύει την «ανάγκη εξειδικευμένης δράσης του Κόμματος στις γυναίκες της εργατικής, λαϊκής ένταξης και καταγωγής», που χρειάζεται να ενισχυθεί ως προσανατολισμός, όχι μόνο εσωκομματικά, αλλά και μέσα στο κίνημα. Να εκφραστεί στην αντίστοιχη προσπάθεια κάθε κομματικού μέλους στον τομέα δράσης του. Η προώθηση αυτού του στόχου σημαίνει πρώτα προσανατολισμό της καθοδηγητικής δουλειάς σε αυτήν την κατεύθυνση και με τη μορφή της ιδεολογικοπολιτικής θωράκισης μέσα από μαθήματα στις ΚΟΒ, ώστε να αφομοιώνεται η μαρξιστική - λενινιστική αντίληψη για το γυναικείο ζήτημα από το σύνολο του κομματικού και ΚΝίτικου δυναμικού. Να αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι του σχεδιασμού της ιδεολογικής, πολιτικής, οργανωτικής και μαζικής δράσης της ΚΟΒ, ως απόρροια του περιεχομένου της συζήτησης και του καταμερισμού δουλειάς στο επίπεδο των Τομεακών Οργάνων. Στα πλαίσια της αυτοτελούς παρέμβασης του Κόμματος, μπορούν να αξιοποιηθούν μορφές που διευκολύνουν τη συμμετοχή των γυναικών από τον κομματικό περίγυρο, όπως κομματικές συσκέψεις με γυναίκες, βιβλιοπαρουσιάσεις με βάση και τις πρόσφατες εκδόσεις της «Σύγχρονης Εποχής». Για παράδειγμα, η έκδοση «Το γυναικείο ζήτημα: Από την πρωτόγονη κοινωνία στη σύγχρονη εποχή», της Α. Κολοντάι, ενισχύει το θεωρητικό υπόβαθρο για την κατανόηση του σύνθετου ιστορικού, κοινωνικού φαινομένου της γυναικείας ανισοτιμίας. Με εκλαϊκευτικό τρόπο δίνει την ιστορική εξέλιξη της θέσης της γυναίκας στην κοινωνία σε συνδυασμό με τη θέση της στην κοινωνική παραγωγή.
Οι επεξεργασίες του Κόμματος μπορούν να στηρίξουν το περιεχόμενο της καθοδήγησης αυτής της εξειδικευμένης δουλειάς, εντάσσοντάς την πάντα στους γενικότερους στόχους πάλης του Κόμματος και του κινήματος. Ειδικότερα οι επεξεργασίες που αφορούν στο γυναικείο ζήτημα και τη δουλειά στο ριζοσπαστικό γυναικείο κίνημα αποτελούν σημαντικό προσανατολισμό στη δράση μας. Προσφέρουν το πλαίσιο σκέψης και δράσης σε αυτό τον τομέα όχι μόνο σε προσωπικό, αλλά και σε συλλογικό επίπεδο.
Μια τελευταία παρατήρηση αφορά την κατανόηση της σχέσης Κόμματος και κινήματος. Συγκεκριμένα, χρειάζεται περισσότερη βοήθεια στα μέλη του Κόμματος για καλύτερη κατανόηση τι σημαίνει πολιτικοποίηση της πάλης στο κίνημα. Η επεξεργασία της γραμμής συσπείρωσης στο ριζοσπαστικό γυναικείο κίνημα σε αντιμονοπωλιακή, αντικαπιταλιστική κατεύθυνση δε σημαίνει αυτούσια αντιγραφή των θέσεων του Κόμματος για τις οικονομικές, κοινωνικές, πολιτικές προϋποθέσεις για τη λύση του γυναικείου ζητήματος στο μαζικό φορέα. Υπάρχουν λεπτές διαφορές, είναι ένας τομέας που χρειάζεται να εκπαιδευτούμε, είναι στόχος προς κατάκτηση.
Τέλος, πιστεύω στις δυνατότητες του Κόμματος και των κομμουνιστών και θεωρώ ότι μέσα από τη συζήτηση και τη διαμόρφωση των αποφάσεων του 20ού Συνεδρίου θα επέλθει ένα ποιοτικό άλμα στη σκέψη και στη δράση του Κόμματος, του εργατικού, λαϊκού κινήματος.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου