Γιατί σωπαίνετε σύντροφοι;

Γρηγόρης Μαρκάκης

ΚΟΒ Μεταφορών - Νέων Τεχνολογιών,Ηράκλειο Κρήτης

Στο ζήτημα του ιμπεριαλιστικού πολέμου (Θ. 44 και αλλού), μου δίνεται η εντύπωση ότι γίνεται προσπάθεια να διορθωθούν τα λάθη της απόφασης του 19ου Συνεδρίου και ταυτόχρονα να συγκεραστούν αντικρουόμενες απόψεις πάνω στο θέμα. Θεωρώ ότι ούτε το πρώτο επιτυγχάνεται, ούτε το δεύτερο είναι εφικτό να γίνει. Χρειάζεται επομένως μια συγκεκριμένη, ξεκάθαρη - και ορθή φυσικά - απόφαση, καθώς η στάση που θα κρατήσουν οι κομμουνιστές σε μια τέτοια ώρα είναι καθοριστική για την ανάπτυξη ή μη του αντιιμπεριαλιστικού αγώνα και της ισχυροποίησης ή όχι του Κόμματος. Χαρακτηριστικό παράδειγμα πάνω σε αυτό είναι το (πρώτο) γράμμα του Ν. Ζαχαριάδη, που πήρε πάνω του την απόφαση αυτή, βάζοντας έτσι τον θεμέλιο λίθο σε αυτό που ακολούθησε και ονομάζουμε σήμερα εποποιία της Εθνικής Αντίστασης. Ο αγώνας ενός λαού για «τη λευτεριά και την ανεξαρτησία του» είναι αγώνας - πρώτου απ' όλους - του κομμουνιστή, που δεν πρέπει να φοβάται μήπως θα μπει «κάτω από ξένη σημαία» και θα υπηρετήσει την αστική τάξη. Οι κομμουνιστές και σημαία δική τους έχουν και καθήκον να ενώσουν όλους τους λαούς κάτω από αυτή. Το σίγουρο είναι ότι οι κομμουνιστές σε μια τέτοια στιγμή δεν γίνεται να «σφυρίζουν αδιάφορα». Και αν εμείς έχουμε χρόνο - αν έχουμε - από συνέδριο σε συνέδριο να το εξετάζουμε, δεν έχουν την ίδια άνεση σήμερα Σύροι, Ουκρανοί, Παλαιστίνιοι κ.ά. κομμουνιστές.

Αλληλεγγύη, αγωνιστικοί δεσμοί και αυτοκριτική

Γιάννης Κοσμαράς

ΚΟΒ Υπηρεσιών-Τραπεζών, Θεσσαλονίκη

Το να γράφουμε διθυράμβους και να ευλογούμε τα γένια μας είναι σπατάλη χαρτιού και μελάνης. Το ηθικό μας δεν είναι στα καλύτερά του με τόση δυστυχία που υπομένουμε οι ίδιοι, που βλέπουμε δίπλα μας και που βιώνουν οι άνθρωποι στους απανταχού πολέμους. Γιατί στον άλλο πόλεμο, τον ταξικό, χάνουμε, τόσο στη χώρα μας, όσο και παγκοσμίως. Για τα 100 του χρόνια, το Κόμμα έθεσε βασικό καθήκον «να πετύχουμε άλμα στην κομματική οικοδόμηση και στην ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΗ και πολιτική του ισχυροποίηση»-69. Γι' αυτή την ιδεολογική ισχυροποίηση μελέτησα για πρώτη φορά τις Θέσεις του Κόμματος και αφιέρωσα πολλές ώρες σκέψης, ένα απλό - όλα τα χρόνια συνεπέστατος στην κάλπη ωστόσο - κύτταρο του ιστορικού μας ΚΚΕ.

Για την κοινωνική και αλληλέγγυα οικονομία (36):

Για την «ολοκλήρωση των ακαδημαϊκών χαρακτηριστικών» των ΤΕΙ

Ιωάννης Κανδαράκης

ΚΟΒ ΤΕΙ Αθήνας

Τα ΤΕΙ είναι ιδρύματα της Ανώτατης Εκπαίδευσης που έχουν συγκλίνουσα πορεία εξέλιξης με τα Πανεπιστήμια. Με χρονική διαφορά μερικών δεκαετιών, η εξέλιξη των ΤΕΙ έχει ομοιότητες, αλλά και διαφορές, σε σχέση με την αντίστοιχη πορεία ιδρυμάτων που σήμερα έχουν εξελιχθεί σε πανεπιστημιακά.

Οι απόφοιτοι των ΤΕΙ, που συνήθως χαρακτηρίζονται ως «Τεχνολόγοι» (π.χ. Τεχνολόγοι Μηχανικοί, Τεχνολόγοι Υγείας), καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα ειδικοτήτων και επαγγελματικών κατευθύνσεων.

Η εξέλιξη αυτών των ειδικοτήτων έχει προέλθει ιστορικά από πολλές και διαφορετικές παραδόσεις, όπως η μεγάλη και ταχεία διεύρυνση των δραστηριοτήτων πολλών επιστημονικών επαγγελμάτων, που δημιούργησε την ανάγκη για νέες, περισσότερο εξειδικευμένες ειδικότητες, η ανάδειξη εντελώς νέων επαγγελμάτων, η μετατροπή σε επάγγελμα διαφόρων ερασιτεχνικών δραστηριοτήτων, η σχετικά ταχεία εισαγωγή μηχανολογικής και ηλεκτρονικής τεχνολογίας σε παραδοσιακά επαγγέλματα.

Για την παρέμβασή μας στα μικροαστικά στρώματα

Βασίλης Μαμάης

Μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ

Δυσκολίες υπάρχουν και, σε έναν βαθμό, είναι εντοπισμένες. Αλλωστε, δεν είναι και σημερινές.

Ποια είναι η ρίζα των δυσκολιών; Είναι, μήπως, η θέση των μικροαστικών στρωμάτων στην οικονομία, που τα κάνει δύστροπα, ασταθή στην οργανωμένη πάλη; Είναι οι ιδεολογικές τους καταβολές, που πηγάζουν από την κοινωνική τους θέση, και αναπαράγουν την ανυπομονησία, την απογοήτευση, τη μοιρολατρία;

Ολα αυτά ισχύουν και είναι γνωστά. Ομως, δεν έχουμε σκοπό να απαριθμήσουμε πλευρές της αντικειμενικής πραγματικότητας. Στόχος αυτής της παρέμβασης είναι να εμβαθύνει σε πτυχές του υποκειμενικού παράγοντα. Με την ευκαιρία του Συνεδρίου, ορισμένες επισημάνσεις.

Αν το ψάξουμε λίγο, δύο βασικές κατηγορίες δυσκολιών θα εντοπίσουμε, χωρίς να υποτιμάμε άλλες, δευτερεύουσας πάντως σημασίας. Δυσκολίες ανάλυσης και δυσκολίες καθοδήγησης. Η αντιμετώπιση των πρώτων αποτελεί προϋπόθεση, των δεύτερων είναι το ζητούμενο.

Πιο συγκεκριμένα.

Ο ρόλος των δυνάμεών μας στο εξωτερικό και τα νέα ζευγάρια

Ευαγγελία Μητσιάκου

ΚΟΒ Ιδ. Υπαλλήλων, ΤΟ Βρετανίας

Επέλεξα να αναφερθώ στους Ελληνες μετανάστες στο εξωτερικό - τη δράση που αναπτύσσουμε - και στα νέα ζευγάρια, μιας και τα δύο θέματα αναφέρονται ακροθιγώς στις Θέσεις (Θ. 20 & 23).

Ως κομμουνιστές οφείλουμε να μελετάμε την εξέλιξη στην κινητικότητα του εργατικού δυναμικού. Θέλει βαθύτερη μελέτη και όχι απαξίωση, ειδικά όταν η μετανάστευση ως φαινόμενο παίρνει μαζικά χαρακτηριστικά και αποτελεί σκέψη «διεξόδου» στα μυαλά των νέων στην Ελλάδα.

Η μετανάστευση, κυρίως σε εποχή καπιταλιστικής οικονομικής κρίσης, δεν είναι μόνο ατομική επιλογή. Δεν είναι τυχαία η έξαρση του φαινομένου από την έναρξη της κρίσης. Το ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα σε ωθεί σε αυτή, διευκολύνοντας τόσο την ντόπια κυβέρνηση να εμφανίσει μείωση της ανεργίας (1/2 εκατομμύριο περίπου νέων έχουν μεταναστεύσει την τελευταία 5ετία), να κατευνάσει πιθανές κοινωνικές εντάσεις, όσο και τους έξω καπιταλιστές να έχουν πιο φτηνό εργατικό δυναμικό, που πιέζει το εκεί ντόπιο και τις όποιες κατακτήσεις του.

Μέχρι να γίνει πόλεμος τι θα κάνουμε;

Θοδωρής Λαπαναΐτης

ΚΟΒ Κέντρου Βύρωνα

Οι Θέσεις της ΚΕ δεν αποσαφηνίζουν και δεν επιλύουν επίμαχα ζητήματα τακτικής που κρίνουν την πορεία του εργατικού κινήματος.

Κεντρικό ζήτημα που ανακύπτει είναι: Οι συχνές αναφορές στο ενδεχόμενο ενός πολέμου σε συνδυασμό με τη Θέση 44 οδηγούν στην εκτίμηση ότι η εμφάνιση επαναστατικής κατάστασης συνδέεται μονομερώς με το ξέσπασμα ενός ιμπεριαλιστικού πολέμου. Πρέπει να αποφευχθούν τέτοιου είδους θεωρητικές απολυτοποιήσεις. Ιστορικά, άλλωστε, έχει εμφανιστεί επαναστατική κατάσταση χωρίς την ύπαρξη «γενικευμένου ιμπεριαλιστικού πολέμου». Π.χ. Κούβα (1959), Γαλλία (1968), Πορτογαλία (1974).

Το Συνέδριο οφείλει απαντήσεις σε ερωτήματα και αντιφάσεις όπως:

Πώς γίνεται ένα ΚΚ να εξαρτά ετεροβαρώς την υλοποίηση της στρατηγικής του από τον πόλεμο και να υποτιμά την αντιιμπεριαλιστική πάλη;

Μπορούμε να φέρουμε το Κόμμα στο ύψος των απαιτήσεων της ταξικής πάλης

Ανδριανός Μπούκουρης

ΤΕ Τηλεπικοινωνιών της ΚΟ Αττικής

Εκφράζω τη σύμφωνη γνώμη μου στο σύνολο των Θέσεων της ΚΕ για το 20ό Συνέδριο. Το κείμενο είναι σημαντικό βήμα για τις αναγκαίες αποφάσεις και την άνοδο συνολικά στο ύψος των απαιτήσεων της ταξικής πάλης. Στη συνέχεια των αποφάσεων του 18ου, 19ου Συνεδρίου, το Κόμμα σωστά επιχειρεί «το ολόπλευρο ιδεολογικό - πολιτικό - οργανωτικό ατσάλωμα του Κόμματος και της Νεολαίας του ως κόμματος της επαναστατικής ανατροπής». Εχουμε τις προϋποθέσεις για τα καταφέρουμε; Ναι, μπορούμε να πετύχουμε το στόχο αυτό, γιατί έχουμε κάνει σημαντικά βήματα - στο εξαιρετικά φορτισμένο χρονικό διάστημα της καπιταλιστικής κρίσης, των εσωτερικών εξελίξεων - και γιατί οι «Θέσεις αναλύουν τις προϋποθέσεις που απαιτούνται για να προχωρήσει το Κόμμα συντεταγμένα και δυναμικά, με κομμουνιστική τόλμη, υπευθυνότητα και επαγρύπνηση για την προώθηση της στρατηγικής του κάτω από όλες τις συνθήκες».

Πατάμε γερά, πρέπει να πάμε πιο γρήγορα

Θοδωρής Μακρής

ΚΟΒ Αργυρούπολης

Σήμερα βρισκόμαστε σε περίοδο απογοήτευσης και χαμηλών απαιτήσεων. Στη φάση αυτή της υποχώρησης φαίνονται όλα άγονα, επειδή μας αγγίζει και μας μέσα και γύρω από το Κόμμα. Είναι πιο γόνιμη περίοδος από πριν, γιατί μπορεί ένας κόσμος να βγάλει σωστά συμπεράσματα σήμερα. Κύρια ο κόσμος που έχουμε σταθερή επαφή, σε όσους φτάνουμε αραιά και πού εμείς, θα φτάνει στραβά και η φωνή μας, λειψά θα είναι και τα συμπεράσματα. Σήμερα φαίνεται καλύτερα, πόσο σπουδαία ήταν η στάση μας τα τελευταία χρόνια, στο ζήτημα της κυβέρνησης της αριστεράς, δημοψήφισμα και το ζήτημα που ανοίξαμε για το κυβέρνηση - εξουσία. Τη στιγμή που κάθε απόχρωσης οπορτουνιστής βολόδερνε από την αυταπάτη στην απογοήτευση και τούμπαλιν και συσκότιζε τις εξελίξεις. Το Κόμμα ξεκαθάριζε ζητήματα στην εργατική τάξη, εννοώ και με τη στάση σε ζητήματα «τακτικής» του.

Πάμε μπροστά χωρίς να ξεκόβουμε από τα εκατομμύρια των εργαζομένων

Παναγιώτης Κούρτης

Να ευχηθώ την καλύτερη δυνατή επιτυχία γι' αυτό το Συνέδριο. Ας αποτελέσει εφαλτήριο για νίκες του κινήματος σε όλα τα επίπεδα. Αυτός είναι ο καλύτερος τρόπος εορτασμού της αναμενόμενης 100χρονης ηρωικής πορείας του Κόμματος.

Μπροστά υπάρχουν πολλά και σύνθετα καθήκοντα, που όπως μπήκαν στο 19ο Συνέδριο δεν αφήνουν περιθώριο εφησυχασμού. Για να πετύχουμε χρειάζεται τεράστιος βαθμός επιτελικότητας και οργανωτικότητας, αντάξιας της Ιστορίας και των αγώνων του Κόμματος.

Αυτό που έχει χαθεί από τα κομμουνιστικά κόμματα πολλών χωρών είναι το μπολσεβίκικο, σταχανοφικό πνεύμα που πρέπει να διακατέχει τον σύγχρονο κομμουνιστή. Το πρωτανέφερε ο Μαρξ στο μανιφέστο: «Η ελεύθερη ανάπτυξη του καθενός είναι η προϋπόθεση για την ελεύθερη ανάπτυξη όλων». Ετσι κινήθηκαν οι μπολσεβίκοι και κέρδισαν. Το ίδιο ισχύει για όλα τα ΚΚ, και για το δικό μας. Δηλαδή ό,τι κάνουμε αναπτύσσει το βαθμό συνείδησης της εργατικής τάξης; Είναι το ερώτημα στο οποίο θα κριθούμε όλοι στο μέλλον.

Πολλή περιγραφή, καμία αιχμή: Η σιωπή μετά τη δικαίωση

Ελένη Μαυρούλη

ΚΟΒ Κέντρου Βύρωνα

Οι Θέσεις για το 20ό Συνέδριο, αν και ιδιαίτερα περιγραφικές, για μια ακόμη φορά δεν περιέχουν κανένα συγκεκριμένο ενδεικτικό ποσοτικό στοιχείο για την εικόνα της δράσης του Κόμματος την οποία περιγράφουν (ενδεικτικά Θέσεις 51, 55, 57, 61), θετική ή αρνητική, αν και επισημαίνεται (Θέση 69) η αναγκαιότητα η δουλειά μας να μετράται με δείκτες και αποτελέσματα. Ταυτόχρονα, αναφέρονται νούμερα και δείκτες στα οικονομικά στοιχεία σε παγκόσμιο και εθνικό επίπεδο (Θέσεις 7, 8, Τρίτο Κεφάλαιο) τα οποία προέρχονται από ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς (ΔΝΤ, Παγκόσμια Τράπεζα), που πολλάκις έχει αποδειχτεί ότι «μαγειρεύουν» στοιχεία για να προωθήσουν πολιτικές, χωρίς να καταλήγει σε συμπεράσματα. Τα οικονομικά αυτά στοιχεία έχρηζαν περαιτέρω επεξεργασίας, προκειμένου να αποδίδουν την οικονομική κατάσταση της Ελλάδας και διεθνώς.

ΚΚΕ - πατρίδα - πατριωτισμός

Ηλίας Μπράβος
ΚΟΒ Κιάτου Κορινθίας

Πατρίδα: σύμφωνα με τη μαρξιστική - λενινιστική θεωρία είναι μια ιστορικο-πολιτική έννοια που σε κάθε ιστορική περίοδο αποκτά και διαφορετικό περιεχόμενο. Γεωγραφικά και πολιτικά αλλιώς εννοούσαν την πατρίδα οι αρχαίοι Ελληνες, αλλιώς οι Βυζαντινοί, αλλιώς σήμερα την εποχή του ιμπεριαλισμού.

Πατριωτισμός είναι η αγάπη της πατρίδας, η αφοσίωση σ' αυτήν, η εξυπηρέτηση των συμφερόντων της με συγκεκριμένες πράξεις. Πατριωτισμός, γράφει ο Λένιν, είναι ένα από τα πιο βαθιά αισθήματα ριζωμένα λόγω της ύπαρξης επί αιώνες και χιλιετίες ξεχωριστών πατρίδων. Σήμερα πιστεύω ότι όποιος αγαπάει την πατρίδα του αγαπάει και τις πατρίδες των άλλων ανθρώπων.

Το κεφάλαιο δεν έχει πατρίδα. Οι έννοιες πατρίδα και έθνος για τους κεφαλαιοκράτες υπάρχουν εφόσον τους διευκολύνουν να λειτουργούν σαν τάξη εκμεταλλευτών.

Για την παρέμβασή μας στα πανεπιστήμια

Αρίστος Μπάρλας
Μέλος Περιφερειακού Γραφείου ΑΕΙ Θεσσαλονίκης

Αρχικά να εκφράσω τη συμφωνία μου με τις Θέσεις της ΚΕ για το 20ό Συνέδριο του Κόμματος. Το Συνέδριο γίνεται σε μια περίοδο έντονων εξελίξεων και στη χώρα αλλά και διεθνώς και περιγράφονται με μεγάλη ακρίβεια στο κείμενο των Θέσεων που όλοι έχουμε στα χέρια μας. Δίνουμε τη μάχη έχοντας στα χέρια μας ήδη το Πρόγραμμά μας από το προηγούμενο Συνέδριο καθώς και την Πολιτική Απόφαση, που παραμένουν, όπως έχουμε ξαναπεί, ζητήματα προς αφομοίωση άμεσα από τις γραμμές μας και γίνεται μια προσπάθεια που θέλει να ενταθεί καθώς θα βοηθήσει στην καλύτερη κατανόηση των Θέσεων.

Για το φοιτητικό - σπουδαστικό κίνημα

Σταύρος Καράμπαλης
Μέλος του ΣΠ Δυτικής Ελλάδας της ΚΝΕ

Στην παράγραφο 49 των Θέσεων «Η πάλη για την ανασύνταξη του εργατικού κινήματος» δίνεται η ουσία της αναγκαιότητας πιο πολύ από ποτέ να ισχυροποιηθεί ο αγώνας σε όλα τα επίπεδα διεκδικήσεων ούτως ώστε να μη βρίσκεται διαρκώς σε άμυνα.

Θεωρώ ότι οι Θέσεις αναλύουν σε μεγάλο βαθμό το κομμάτι της ανασύνταξης του εργατικού κινήματος και των συμμάχων στρωμάτων του.

Συγκεκριμένα, όταν μιλάμε για το νεολαιίστικο κίνημα κατά τη γνώμη μου πρέπει να λαμβάνουμε υπόψη και τις συνολικότερες εξελίξεις που επιδρούν σήμερα στη συνείδηση του κόσμου αλλά και μια σειρά ιδιαίτερων χαρακτηριστικών που επιδρούν ιδιαίτερα στη νεολαία, την απαξίωση των συλλογικών διαδικασιών.

Με βάση το παραπάνω αλλά και μια σειρά αντικειμενικών εξελίξεων που θα έρθουν το επόμενο διάστημα δημιουργούνται προϋποθέσεις για την ανάπτυξη αγώνων. Εμείς θα πρέπει να είμαστε έτοιμοι ώστε να δώσουμε τη ριζοσπαστική κατεύθυνση που χρειάζεται το φοιτητικό και σπουδαστικό κίνημα ώστε ο αγώνας του να φέρνει αποτελέσματα.

Αντιστοίχιση της ιδεολογικής-πολιτικής μας δουλειάς με τη δράση

Αλέξης Ματής

Μέλος του Γραφείου της Τ.Ε. Νότιου Τομέα

Το Κόμμα μας, σε όλη την ιστορία του, πορεύθηκε αταλάντευτα με τη θέση ότι διανύουμε την εποχή περάσματος από τον καπιταλισμό στο Σοσιαλισμό. Ομως, καθοριστικό για το σήμερα είναι ότι αποκαταστήσαμε μια άλλη αλήθεια: ότι η εποχή μας καθορίζει τον χαρακτήρα της επανάστασης και όχι ο συσχετισμός δυνάμεων.

Τώρα, η ταξική πάλη για την ανατροπή του καπιταλισμού, για την εγκαθίδρυση της εργατικής εξουσίας, το Σοσιαλισμό διεξάγεται μέσα από ένα Κομμουνιστικό Κόμμα με ξεκάθαρη Στρατηγική και τακτική. Το χρωστάμε στους συντρόφους μας που έδωσαν τη νικηφόρα μάχη ενάντια στους οπορτουνιστές στο 13ο Συνέδριο, σ' εκείνους που άντεξαν και επανατοποθέτησαν όλα τα συστατικά στοιχεία της ταξικής πάλης στην πολιτικής μας δράση.

Για τη σχέση Κόμματος - κινήματος

Μυρτώ Κανάκη
Μέλος του ΠΣ ΑΕΙ Αττικής της ΚΝΕ

Από το σύνολο των Θέσεων γίνεται αισθητή η εξέλιξη και ωρίμανση στη σκέψη του Κόμματος. Συμφωνώ με τις Θέσεις της ΚΕ για το 20ό Συνέδριο και πιστεύω πως χρειάζεται να γίνει συγκροτημένη και μη βιαστική κουβέντα, να μην αφήσουμε περιθώριο στην τυπική συμφωνία και τελικά να μην εκφράζεται στην πράξη.

Θέλω να αναφερθώ κυρίως στη σχέση Κόμματος - κινήματος, κατά κάποιο τρόπο με αφορμή τις Οργανώσεις και τους χώρους των ΑΕΙ, παίρνοντας υπόψη ότι στη συνολική κατανόηση του ζητήματος επιδρά ακόμα και στις δικές μας δυνάμεις η αρνητική κατάσταση του φοιτητικού κινήματος, όπως για παράδειγμα οι γενικές συνελεύσεις με απαρτία τα μπλοκ των παρατάξεων, οι επιτροπές αγώνα που ενώ στήθηκαν με πολύ κόπο, δύσκολα συμμετέχει ένας νέος άνθρωπος κ.λπ.

Πρώτα θέλω να σημειώσω την αντίφαση που γράφουν οι Θέσεις, ότι δηλαδή ενώ είμαστε επαναστατικό κόμμα, με επαναστατική στρατηγική και τακτική, δρούμε σε μη επαναστατικές συνθήκες, που δεν ευνοούν την επαναστατική ανατροπή. Σε συνθήκες δηλαδή που ο συσχετισμός δύναμης είναι αρνητικός, δεν ανατρέπεται. Νομίζω πως πρέπει να αποτελέσει κομμάτι της κουβέντας, από την άποψη του αν υπάρχει ανάγκη πάλης και δράσης στο σήμερα και πώς την αντιλαμβανόμαστε, ή εάν αναμένουμε κατά κάποιο τρόπο την επαναστατική κατάσταση, αφού δεν μπορούμε να την καθορίσουμε κιόλας.

Το ζήτημα της αφομοίωσης του Προγράμματος στο σχεδιασμό και τη δράση της ΚΟΒ

Ευθυμία Κουκούλα
ΚΟΒ Ροτόντας - ΤΕ Κεντροανατολικής Θεσσαλονίκης

Ολα τα προηγούμενα χρόνια μάς απασχόλησε το ζήτημα της αφομοίωσης μιας σειράς πλευρών του Προγράμματος του Κόμματος. Κατ' αρχάς, χρειάζεται συζήτηση γύρω από την ίδια την έννοια της αφομοίωσης. Τα μαθήματα, οι διαλέξεις κ.ά., είναι απαραίτητα, χωρίς να λείπουν και από αυτήν τη δουλειά ελλείψεις, αδυναμίες ή και προχειρότητα πολλές φορές στην υλοποίηση.

Ομως, η αφομοίωση του Προγράμματος δεν μπορεί παρά να εκφράζεται και στην πράξη, στην καθημερινή δουλειά των Οργανώσεων και των καθοδηγητικών οργάνων.

Από το Πρόγραμμα, σαν κύριο καθήκον σήμερα μπαίνει η προετοιμασία του υποκειμενικού παράγοντα, έτσι ώστε να καταφέρει σε επαναστατικές συνθήκες, να δώσει νικηφόρα τη μάχη της επαναστατικής διαδικασίας.

Σχετικά με την παρέμβασή μας στο διαδίκτυο

Σπύρος Μερκούρης

Ουαλία

Συμφωνώ με τις Θέσεις του 20ού Συνεδρίου του ΚΚΕ. Σχετικά με τη Θέση 82 και την τελευταία υποπαράγραφο που αφορά στην προπαγάνδα και στις μορφές της, θα ήθελα να σταθώ στην αξιοποίηση των μέσων μαζικής δικτύωσης, αλλά και του ίντερνετ γενικότερα, για τη διάδοση των απόψεων του ΚΚΕ. Μεγάλη μερίδα του πληθυσμού, κυρίως νέοι, δεν εμπιστεύονται όπως παλιότερα την τηλεόραση, το ραδιόφωνο και τις εφημερίδες και έχουν στραφεί σε εναλλακτικά μέσα ενημέρωσης. Τα τελευταία χρόνια η συντριπτική πλειοψηφία της νεολαίας ιδιαίτερα, δηλαδή ηλικίες από 16 μέχρι 30 χρονών, χρησιμοποιούν το facebook και το twitter σαν την κύρια πηγή ενημέρωσής τους για την επικαιρότητα. Για πολλούς νέους αυτά τα δύο μέσα έχουν γίνει αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινότητάς τους, και η διαδικτυακή τους παρουσία αποτελεί για αυτούς στοιχείο της προσωπικότητάς τους. Στο facebook και στο twitter κυριαρχεί η ιδεολογία της υποταγής, του συμβιβασμού και της απάθειας που καλλιεργείται από όλα τα αστικά κόμματα, και απουσιάζει η πρόταση του ΚΚΕ για την οργάνωση της λαϊκής

Τι να κάνουμε

Καλή Γκέλμπεση

Συγγραφέας

Γιατί το ΚΚΕ δεν άλλαξε περπατησιά και δη μετά τις ανατροπές στα πρώην σοσιαλιστικά κράτη;

Απλά και ευθέως, διότι στο εσωτερικό του και στον περίγυρό του πλειοψήφησαν επαναστάτες. Καθόλου εύκολη υπόθεση, για τούτο και καμιά επανάπαυση δεν επιτρέπεται.

Στο κάτω - κάτω οι αστοί, τα πολιτικοσυνδικαλιστικά και λοιπά πάμπολλα τσιράκια τους, ναι μεν είναι καθάρματα, αλλά δεν παραδίδουν τα όπλα. Επιπλέον, ξέρουν καλά πώς ν' αξιοποιήσουν τους οπορτουνιστές... Εξάλλου, έχει αποδειχτεί ιστορικά ότι με χίλιους μύριους τρόπους προσπάθησαν και θα συνεχίσουν να προσπαθούν να βάλουν το ΚΚΕ στο χέρι απ' τα μέσα, για να το εκφυλίσουν και να το ξεφτιλίσουν στα μάτια του λαού, των λαών.

Πώς; Είτε με συμμετοχή του σε αστική κυβέρνηση, δήθεν για ελάφρυνση των βασάνων του λαού και μάλιστα στο έδαφος τάχα αντιφασιστικού μετώπου, λες κι ο φασισμός δεν είναι η άλλη όψη του καπιταλισμού - ιμπεριαλισμού, είτε με προβοκάτσια εκ των «...έσω» που «δικαίως» θα το καταστήσει μισητό...

Για την ιδεολογική και πολιτική δουλειά

Φώτης Κουμίδης

Μέλος ΤΣ της ΤΟ Κεντροανατολικής Θεσσαλονίκης της ΚΝΕ

Στις Θέσεις αναφέρεται ότι «η απόκτηση του ιδεολογικού και πολιτικού επιπέδου που απαιτούν οι σημερινές συνθήκες είναι μια πολύ απαιτητική, διαρκής διαδικασία, η οποία πρέπει να αναπτύσσεται σε συλλογικό και ατομικό επίπεδο παράλληλα με την πρωτοπόρα δράση στους εργατικούς λαϊκούς αγώνες»

Βασικό κομμάτι, λοιπόν, στη δουλειά μας, που χρειάζεται να μας απασχολεί είναι η ιδεολογική δουλειά, η συνεχώς καλύτερη κατανόηση της πολιτικής μας, της κοσμοθεωρίας μας, ώστε να πετυχαίνουμε αυτό που λέμε ιδεολογικοπολιτική θωράκιση. Η ιδεολογική - πολιτική θωράκιση είναι σήμερα όρος α) αντοχής σε συνθήκες ιδεολογικής - πολιτικής κυριαρχίας της αστικής τάξης, β) καλύτερου και πιο αποτελεσματικού ανοίγματος στον κόσμο. Είναι γεγονός ότι οι απαιτήσεις είναι αυξημένες διότι όσο ο κόσμος θα απογοητεύεται από τα αστικά κόμματα και θα αναζητά λύσεις, τόσο περισσότερο ικανοί χρειάζεται να είμαστε, ώστε να μπορούμε να πείθουμε. Να μπορούμε να εξηγούμε σε βάθος, για παράδειγμα, τις αιτίες της κρίσης, έτσι ώστε από εκεί να πιανόμαστε για την ανάγκη της πάλης για άλλη κοινωνία - εξουσία, πώς αυτή θα έρθει κ.λπ. Δεν αρκούν κάποια συνθήματα για να πείσουμε.

Κατά τη γνώμη μου, χρειάζεται να λάβουμε υπόψη μας τα εξής:

Για τις εκλογοαπολογιστικές διαδικασίες στις ΚΟΒ

Σωτήρης Κοτζαμπασόπουλος

ΚΟΒ Αλεξάνδρειας Ημαθίας

Οι ΚΟΒ, στο βαθμό που είναι οι Οργανώσεις του Κόμματος μέσα στην εργατική τάξη, στους μικρομεσαίους αγρότες και αυτοπασχολούμενους - δηλαδή είναι οι Οργανώσεις από την ικανότητα και ετοιμότητα των οποίων τελικά θα κριθεί η έκβαση της ταξικής πάλης για την ανατροπή του καπιταλισμού, με την κατάληψη της εξουσίας από την εργατική τάξη μέσω της δικτατορίας του προλεταριάτου για την οικοδόμηση του σοσιαλισμού-κομμουνισμού - απαιτείται να αναβαθμίσουν τους τρόπους και τις μεθόδους με τις οποίες μετράνε το προχώρημα της δράσης τους στην προσπάθεια επίτευξης του σκοπού του ΚΚ.