Πειστικότερες απαντήσεις

Φάνης Αγγελόπουλος

Γιάννενα

Η Κεντρική Επιτροπή ζητά τη γνώμη ανθρώπων που κατανοούν την αναγκαιότητα «ενός ΚΚΕ με επιστημονικά επεξεργασμένες θέσεις».

Γι' αυτό από το 2005, στον προσυνεδριακό διάλογο του 17ουΣυνεδρίου, είχα προτείνει την αλλαγή της θέσης για το Ενιαίο 12χρονο Σχολείο γιατί στεκόταν στη διάρκεια των σπουδών και όχι στο περιεχόμενο των μαθημάτων. Σήμερα η πρόταση αυτή δημιουργεί μεγαλύτερη σύγχυση όταν γράφει «όχι στην εγκυκλοπαιδική συσσώρευση γνώσεων», επιχείρημα που χρησιμοποιεί το υπουργείο για να χτυπήσει τη συστηματική διδασκαλία και ό,τι ορίζουμε ως Μέση μόρφωση. Ακόμα κριτικάρει τις πρώην σοσιαλιστικές χώρες γιατί δεν είχαν ενιαίο σχολείο και ας ήταν οι μόνες στην Ευρώπη που έδιναν πραγματικά μέση μόρφωση στους αποφοίτους τους είτε των τεχνικών σχολών είτε του Λυκείου. Τέτοιες επεξεργασίες δεν είναι πειστικές ούτε διαφοροποιούν το ΚΚΕ από τις άλλες δυνάμεις, π.χ. φώναζε η ΔΟΕ γιατί μειώθηκε το ωράριο στο Δημοτικό άρα και το προσωπικό, ακολούθησε και το Κόμμα παραβλέποντας πως το σχόλασμα στις 2 μ.μ. είναι εξουθενωτικό για τα παιδιά.

Οχι ο λαός μας κάτω από ξένες σημαίες

Μανόλης Βριθιάς

Ηράκλειο Κρήτης

Οταν από το θωρηκτό «Αβρόρα» ακούστηκαν οι κανονιοβολισμοί και οι μπολσεβίκοι με αρχηγό τον μεγάλο ΛΕΝΙΝ εφορμούσαν στα χειμερινά ανάκτορα, η ανθρωπότητα η ίδια έκανε το τεράστιο άλμα της στο μέλλον. Ενα άλμα που θα άλλαζε τον ρου της Ιστορίας, θα άλλαζε τις τύχες δισεκατομμυρίων ανθρώπων σε όλο τον κόσμο.

Η ΜΕΓΑΛΗ ΟΧΤΩΒΡΙΑΝΗ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ήταν πλέον μια πραγματικότητα.

Το πρώτο εργατοαγροτικό κράτος στον κόσμο γεννιόταν κάτω από έναν μεγάλο τοκετό της εργατικής τάξης, της μόνης ικανής που μπορεί να γεννήσει τέτοιες επαναστάσεις.

Από τότε πολύ νερό κύλησε, μέχρι την αντεπανάσταση του 1991.

Τα λάθη, τις αδυναμίες και τις υποχωρήσεις, στο χτίσιμο του σοσιαλισμού τον 20ό αιώνα, σε ένα βαθμό τα αναδείξαμε με την σχετική Απόφαση στο 18ο Συνέδριο του Κόμματος.

Μερικές σκέψεις πάνω στις Θέσεις της ΚΕ για το 20ό Συνέδριο του Κόμματος

Γιώργος Δουλόπουλος

ΚΟΒ Καθηγητών, ΤΟ Ηρακλείου

Αναμφισβήτητα, το 20ό Συνέδριο του Κόμματος πραγματοποιείται κάτω από ιδιαίτερα αντίξοες συνθήκες για το εργατικό και λαϊκό κίνημα σε εθνικό και σε διεθνές επίπεδο. Η συνεχιζόμενη οικονομική ύφεση και η εντεινόμενη εξαθλίωση ευρύτερων τμημάτων της εργατικής τάξης και των μεσαίων στρωμάτων βυθίζουν μεγάλο μέρος τους στην απελπισία και την απογοήτευση, υπονομεύοντας τις όποιες αγωνιστικές διαθέσεις είχαν εκφραστεί κατά την περίοδο των κινητοποιήσεων του 2009-2011. Παράλληλα, εντείνεται η συντηρητικοποίηση και αντιδραστικοποίηση σημαντικού τμήματος της κοινωνίας και ιδιαίτερα μικροαστικών στρωμάτων, η οποία σε ακραία μορφή εκφράζεται με την άνοδο του νεοφασισμού και του πρωτόγονου εθνικισμού. Η συγκεκριμένη κατάσταση δυσχεραίνει σημαντικά την παρέμβαση του Κόμματος, κάτι που αποτυπώνεται και στις συσπειρώσεις που οικοδομούμε μέσα στο κίνημα, φιλοδοξώντας να αποτελέσουν τα φύτρα της Λαϊκής Συμμαχίας: παρά τη διατήρηση της εκλογικής μας δύναμης σε αρκετές αρχαιρεσίες πρωτοβάθμιων σωματείων, η ενεργός συμμετοχή συναδέλφων εκτός της στενής κομματικής επιρροής στις επιτροπές του ΠΑΜΕ και τις Λαϊκές Επιτροπές φαίνεται μειωμένη συγκριτικά με ό,τι ίσχυε πριν από μερικά χρόνια.

Στην ίδια ρότα

Γιάννης Δούρος

ΚΟΒ Πετρούπολης

Οι Θέσεις για το 20ό Συνέδριο έρχονται να επιβεβαιώσουν μια πολιτική στροφή του Κόμματος, ως συνέχεια του 19ου. Ενώ η στροφή αυτή μας φέρνει σε αντίθεση με την πολιτική πραγματικότητα, το Κόμμα συνεχίζει στην ίδια ρότα, με μόνο τεκμήριο τη μη συμμετοχή μας σε κυβέρνηση αστικής διαχείρισης, παρά το γεγονός ότι ουδέποτε το επιδιώξαμε!

Η πολιτική που προωθούμε τα τελευταία 8 χρόνια, μας απέδειξε ότι το Κόμμα αδυνατεί να παίξει πρωταγωνιστικό ρόλο στις πολιτικές εξελίξεις, ενώ τελευταία αναζητάμε - πλαγίως - πίστωση χρόνου μέσω της ανασυγκρότησης του εργατικού κινήματος, πράγμα που δείχνει τις απώλειες του Κόμματος τόσο στις εκλογικές του δυνάμεις όσο και στο μαζικό κίνημα.

Οι Θέσεις, κατά τη γνώμη μου, εμμένουν σε αντιλενινιστική κατεύθυνση, με διαφοροποιημένη όμως ρητορική, σημαντικά ιδεολογικοπολιτικά ζητήματα παραμένουν ανοιχτά, ενώ ακόμη και στο επίπεδο της στρατηγικής, οι Θέσεις δεν προσφέρουν κάποια αξιόλογη εμβάθυνση που ήταν πάντα το ζητούμενο.

Μερικές σκέψεις πάνω στις Θέσεις

Ανδρέας Βασιλείου

ΚΟΒ Ναυπλίου

Κλείνουμε τον 8ο χρόνο καπιταλιστικής κρίσης στη χώρα μας. Η κατάσταση που βιώνουν η εργατική τάξη και τα πλατιά λαϊκά στρώματα, είναι αυτή που ζούμε κι εμείς καθημερινά. Στις Θέσεις γίνεται λόγος για ασθενική οικονομική ανάκαμψη. Αυτό σημαίνει ότι έκλεισε ο κύκλος της κρίσης; Θεωρώ πως μια τέτοια εκτίμηση είναι τουλάχιστον πρόωρη, με δεδομένα το ύψος του χρέους, τη συνεχιζόμενη διεθνή εποπτεία και την αστάθεια του πολιτικού συστήματος. Σ' αυτό το ζήτημα χρειάζεται ξεκάθαρη απάντηση.

Κάνουμε πολύ λόγο για τις εκτιμήσεις των αστικών επιτελείων διεθνώς. Μια από αυτές (που δεν αναφέρεται στις Θέσεις) είναι ότι η Ελλάδα είναι ο αδύναμος κρίκος της Ευρωζώνης. Το ερώτημα είναι αν είναι αδύναμος κρίκος με τη λενινιστική έννοια. Κατά τη γνώμη μου ήταν εν δυνάμει τέτοιος το προηγούμενο διάστημα: Πρωτοφανής οικονομική κρίση για τα μεταπολεμικά δεδομένα, πρωτοφανής αντιλαϊκή επίθεση σε διάρκεια έκταση και ένταση, η οποία προκάλεσε σοβαρότατες δυσκολίες στην αναπαραγωγή της αστικής πολιτικής (παίξανε γρήγορα όλα τα χαρτιά τους, μαζί και τις εφεδρείες).

Στεκόμαστε όρθιοι, πατάμε γερά και δείχνουμε το δρόμο

Βικέντιος Αντωνάκης
ΚΟΒ Κέντρου Καλαμαριάς

Οι θέσεις της ΚΕ για το 20ό Συνέδριο του Κόμματός μας, και κυρίως το 4ο κεφάλαιο, βάζουν στο επίκεντρο τον βαθμό ωρίμανσης της συλλογικής δράσης του Κόμματος μέσα στο κίνημα αλλά και της υλοποίησης των επεξεργασμένων θεωρητικά πολιτικών και ιδεολογικών κατευθύνσεων του 19ου Συνεδρίου.

Η πρώτη γενική διαπίστωση είναι ότι έχουμε ως κόμμα ξεκαθαρίσει ιδεολογικά τη στρατηγική μας και αναλύσει επαρκώς, για τις τωρινές συνθήκες, τον πολιτικό μπούσουλα που πρέπει να ακολουθήσουμε.

Το ζητούμενο είναι πώς θα συνδεθεί σωστά η πραγματικά πρωτοπόρα και όντως ορθή ανάλυσή μας με τη σχεδιασμένη δράση μας. Πώς θα συμβαδίζει και θα διατρέχει οργανωτικά και μεθοδολογικά το κόμμα από πάνω προς τα κάτω και αντίστροφα.

Για τις Θέσεις

Σοφοκλής Δρόσος

ΚΟΒ Εξαρχείων

Συμφωνώ με τις Θέσεις. Ωστόσο, κάποια ζητήματα νομίζω χρειάζεται να διευκρινιστούν, ώστε να γίνουν περισσότερο κατανοητά.

1. Στο ζήτημα της εξουσίας στον πρόλογο, σελίδα 1, αποτυπώνεται η στρατηγική από το 19ο Συνέδριο (και στις Θέσεις για το 20ό Συνέδριο) για την εργατική εξουσία. Ενώ στην καθημερινότητα μιλάμε για εργατική - λαϊκή εξουσία. Προφανώς η δεύτερη αποτύπωση συσπειρώνει και καλύπτει πληρέστερα τα σύμμαχα με την εργατική τάξη τμήματα των εργαζομένων. Πόσο όμως βοηθάει η απολυτότητα (όπως διατυπώνεται στη θέση 46 σελίδα 51) στην επιδιωκόμενη συσπείρωση γύρω από την εργατική τάξη των άλλων λαϊκών δυνάμεων; Το λαϊκό κίνημα έχει αναδείξει πλήθος συνειδητών αγωνιστών με χιλιάδες θύματα στην πάλη για το σοσιαλισμό - κομμουνισμό. Ζητούμενο επομένως η ταξική συνείδηση.

Για την ανασύνταξη του φοιτητικού κινήματος

Βασιλεία Γιαννούση

Μέλος του Συμβουλίου Περιοχής Κεντρικής Μακεδονίας της ΚΝΕ

Συμφωνώ με τις Θέσεις του 20ού Συνεδρίου του Κόμματος. Οι Θέσεις πατάνε στέρεα πάνω στο Πρόγραμμα του Κόμματος, όπως ψηφίστηκε στο 19ο Συνέδριό του και προβάλλουν ως βασικό καθήκον την ολόπλευρη ισχυροποίηση του Κόμματος.

Μεγάλο μέρος των Θέσεων πραγματεύεται το ζήτημα της ανασύνταξης του κινήματος και της κοινωνικής συμμαχίας. Η συντριπτική πλειοψηφία των φοιτητών και σπουδαστών σε ΑΕΙ και ΤΕΙ έχουν εργατική ή λαϊκή καταγωγή και, σαν μελλοντικοί απόφοιτοι, θα ανήκουν στην εργατική τάξη ή στα σύμμαχα λαϊκά στρώματα. Συνεπώς, με την πρωτοπόρα δράση των κομμουνιστών μέσα στους φοιτητικούς και σπουδαστικούς συλλόγους, που προϋποθέτει τη συνεχή ισχυροποίηση της ΚΝΕ και του Κόμματος μέσα στα Πανεπιστήμια και την ιδεολογική - πολιτική και οργανωτική ενίσχυσή τους, χρειάζεται να ισχυροποιείται το ΜΑΣ ως αντιμονοπωλιακός πόλος συσπείρωσης φοιτητικών συλλόγων, επιτροπών ετών, επιτροπών αγώνα.

Τα καθήκοντα που επιβάλλει στους κομμουνιστές η άσκηση της εργατικής - λαϊκής αντιπολίτευσης στο πλαίσιο των Δήμων

Κατερίνα Γεροπαναγιώτη
Μέλος της ΕΠ Δυτικής Ελλάδας

Τα καθήκοντα που επιβάλλει στους κομμουνιστές η άσκηση της εργατικής - λαϊκής αντιπολίτευσης στο πλαίσιο των Δήμων

Το βασικό περιεχόμενο του Συνεδρίου είναι η ολόπλευρη ισχυροποίηση του Κόμματος. Αυτό το κύριο καθήκον αφορά και τους εκλεγμένους κομμουνιστές στους δήμους, σε κομμάτι δηλαδή του αστικού κράτους.

Μ' αυτό το κριτήριο πρέπει να εξετάζεται η δράση μας, αυτή πρέπει να είναι η έγνοια μας. Η πείρα που συγκεντρώνεται από την ευθύνη που έχουμε στο Δήμο Πατρέων επιβεβαιώνει την ορθότητα των θέσεών μας.

Κατ' αρχάς, να δούμε τον κύριο παράγοντα που συνέβαλε ώστε να έχουμε αυτήν την εξέλιξη σε έναν από τους μεγαλύτερους Δήμους της χώρας.

Για το συνδυασμό της δράσης στο κίνημα και της ιδεολογικής - πολιτικής δουλειάς

Νίκος Δάρδαλης

Μέλος του ΤΓ Εκπαιδευτικών της ΚΟ Αττικής

Σύντροφοι, συμφωνώ με τις κατευθύνσεις των Θέσεων και θεωρώ ότι εκφράζουν την ανάγκη το Κόμμα πολιτικά, ιδεολογικά και οργανωτικά να βρεθεί πιο έτοιμο, πιο ατσαλωμένο σε μια περίοδο που συσσωρεύονται στοιχεία που μπορεί να οδηγήσουν σε απότομες αλλαγές και μεταβολές. Το Κόμμα στις σημερινές «μη επαναστατικές συνθήκες» πρέπει να κάνει βήματα στην οργάνωση στους χώρους δουλειάς, στην κομματική οικοδόμηση, να υψώσει το ταξικό κριτήριο, μέσα στην Εργατική Τάξη, ιδίως στους κρίσιμους, στρατηγικούς κλάδους.

Για τη διαπάλη και ειδικότερα στους χώρους σπουδών

Νίκος Αξυπολιτίδης

Μέλος του Συμβουλίου Περιοχής Αν. Στερεάς - Εύβοιας της ΚΝΕ

Στη Θέση 46, αναφέρεται: «Ο καθημερινός αγώνας για όλα τα ζητήματα δεν πρέπει να αποσπάται από το κύριο επαναστατικό καθήκον της πάλης για την εργατική εξουσία». Το Κόμμα έχει κατακτήσει καθοδηγητικά, σαν σταθερό μπούσουλα στη δουλειά μας, το πώς δουλεύουμε με την πρότασή μας για την εργατική εξουσία μέσα στην οργάνωση των καθημερινών αγώνων. Ωστόσο, υπάρχει αναντιστοιχία με το πώς αυτή η κατεύθυνση γίνεται πράξη στην καθημερινή μας δράση. Βεβαίως, δεν είναι κάτι εύκολο, ούτε εξαντλείται σε επίπεδο κάποιας «συνταγής». Κάποιες σκέψεις:

Οι δυνάμεις του Κόμματος που μπαίνουν μπροστά στην οργάνωση της πάλης για τα οξυμένα προβλήματα που αφορούν, για παράδειγμα, τη ζωή της νεολαίας, πρέπει να αναδεικνύουμε σταθερά το ποιος είναι ο βασικός υπεύθυνος για τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο νέος, πως η ζωή και τα όνειρά του δεν θα εκπληρωθούν στην καπιταλιστική κοινωνία. Πως ό,τι κατακτήσεις και να έχει ένας αγώνας σήμερα, όσο διατηρείται το σύστημα της εκμετάλλευσης, δεν θα ικανοποιηθούν οι συνολικές ανάγκες της νεολαίας. Πώς όμως θα τα αναδείξουμε εύστοχα και αποτελεσματικά; Δεν μπορούμε να έχουμε σαν απαίτηση τη συμφωνία με αυτά τα ζητήματα του κόσμου που θα συμμετάσχει σε έναν αγώνα ή θέλουμε εμείς να τραβήξουμε σ' αυτόν τον αγώνα. Ούτε βέβαια να έχουμε την ανυπομονησία να λύσουμε μονομιάς όλες τις διαφωνίες αυτού του κόσμου.

Για τις Θέσεις

Μ. Δελής
ΚΟΒ Εμπόρων Αθήνα

Σύντροφοι,

Θεωρώ πολύ πιο βελτιωμένες τις Θέσεις της ΚΕ από τα προηγούμενα Συνέδρια, τόσο στην ανάλυση της πολιτικοοικονομικής κατάστασης της Ελλάδας όσο και στην επεξεργασία του προγράμματος, στην προοπτική και τους οργανωτικούς στόχους που θέτουν.

Δεν είναι βέβαια μια δουλειά που βγαίνει έτσι ξαφνικά σε σχέση με πριν. Εχει ασφαλώς μια συνέχεια, αλλά από την άλλη είναι και τεράστιας σημασίας η ολοφάνερη ικανότητα διατύπωσης και λεπτομερούς ανάλυσης, πράγμα απαραίτητο για να έλξει ο προσυνεδριακός διάλογος, να επιτευχθούν το σωστό χάραγμα και η βαθιά συνειδητοποίηση του πώς και του γιατί.

Διέπεται μάλιστα τόσο καλύτερα αυτή η ολοκληρωτική βελτίωση που νομίζω, για πρώτη φορά μετά από πολλά Συνέδρια, συναντάς ολόκληρο κεφάλαιο (θέση 80) που αφορά την εκτίμηση για την απόδοση της απερχόμενης ΚΕ και που δεν γινόταν τόσο ολοκληρωμένα πριν, έχω τη γνώμη.

Επίσης, βλέπω ως σημαντική βελτίωση την αναφορά (θέση 56) «Το κοινό πλαίσιο πάλης ΠΑΜΕ - ΠΑΣΕΒΕ - ΠΑΣΥ - ΟΓΕ - ΜΑΣ που διαμορφώθηκε το 2010 ως απάντηση σε μια ανάγκη, αποτέλεσε αφετηρία στο σχετικά καλύτερο συντονισμό της δράσης. Σήμερα βρίσκεται πίσω από τις ανάγκες και χρειάζεται επικαιροποίηση».

Για την παρέμβασή μας στους νέους εργαζόμενους

Αλάφη - Ανδρικοπούλου Αλεξάνδρα

Μέλος ΓΠ Δυτικής Ελλάδας της ΚΝΕ

Στις Θέσεις της ΚΕ για το 20ό Συνέδριο τίθεται ως ζητούμενο η αποφασιστική ενίσχυση των Τομεακών Οργάνων του Κόμματος και της ΚΝΕ, η βελτίωση της ικανότητάς τους να εξειδικεύουν την πολιτική μας στο χώρο τους. Ιδιαίτερα για την ΚΝΕ και μάλιστα σε Τομείς που παρεμβαίνουν σε νέους εργαζόμενους ή σε σπουδαστές της κατάρτισης, νομίζω θα πρέπει να μας απασχολήσουν τα εξής ζητήματα:

Αρχικά, έχουμε μεγαλύτερη δυσκολία να επεξεργαζόμαστε και να εξειδικεύουμε ζητήματα που αφορούν σε νέους εργαζόμενους, στη δουλειά μας στο εργατικό κίνημα και στα σωματεία. Είναι καθήκον προς κατάκτηση για τις Οργανώσεις μας.

Για παράδειγμα, πρέπει να μας απασχολεί περισσότερο το πώς συμβάλλουμε σε ΔΣ εργατικών σωματείων, στο άνοιγμα της δουλειάς στη νεολαία των κλάδων, στα αντίστοιχα τμήματα της κατάρτισης, ακόμα και στη δημιουργία σωματειακών επιτροπών νέων στα κλαδικά συνδικάτα, π.χ. στις Κατασκευές ή στον Επισιτισμό - Τουρισμό.

Σχετικά με την ισχυροποίηση του Κόμματος

Κατερίνα Δημάκη

ΕΠ Αν. Στερεάς και Εύβοιας

Συμφωνώ με τις Θέσεις της ΚΕ μπροστά στο 20ό Συνέδριο του Κόμματος. Ηθελα να συμβάλω στην προσυνεδριακή διαδικασία με ορισμένες σκέψεις σχετικά με την ισχυροποίηση του Κόμματος.

Το προηγούμενο διάστημα (και σωστά) σε όλα τα συστήματα εσωτερικής μόρφωσης, στις σχολές αλλά και σε διαλέξεις, συζητήσεις με φίλους και οπαδούς, αναδείξαμε την ανάγκη της βαθύτερης γνώσης της πολιτικής και της ιδεολογίας μας, την ανάγκη της μαρξιστικής μόρφωσης και της αυτομόρφωσης.

Τονίσαμε, και έτσι είναι, την ιδιαίτερη σημασία που έχει η ιδεολογική διαπάλη σήμερα ώστε να απελευθερώνονται, να μαχητικοποιούνται δυνάμεις, να εξασφαλίζεται στράτευση στο Κόμμα, συσπείρωση μαζών γύρω από τους κομμουνιστές, τόσο ως προς το στόχο της εξουσίας όσο και ως προς το πλαίσιο πάλης που ζυμώνουμε στο κίνημα.

Η επιτομή του αδιεξόδου

Παναγιώτης Γεωργιάδης

ΚΟΒ ΕΜΠ Βιομηχανίας

Διανύουμε μια ιστορική εποχή του καπιταλισμού, που είναι πολύ δύσκολο γι' αυτόν να αναπαραχθεί. Το γεγονός αυτό γίνεται ιδιαίτερα φανερό μετά την καπιταλιστική οικονομική κρίση. Οι ρυθμοί ανάπτυξης των βασικών καπιταλιστικών δυνάμεων είναι χαμηλοί και για ορισμένες καπιταλιστικές χώρες είναι σχεδόν στάσιμοι, με αποτέλεσμα, ορισμένες απ' αυτές, να μην έχουν ξεπεράσει ακόμη τα προ της κρίσης επίπεδα ανάπτυξης.

Το κυρίαρχο χαρακτηριστικό γνώρισμα της σύγχρονης εποχής είναι το γεγονός ότι αυτή η δυσκολία αναπαραγωγής, πέρα από τη γνωστή πρακτική των κυρίαρχων τάξεων να επιρρίπτουν τις συνέπειες της οικονομικής κρίσης στις πλάτες των εργαζομένων, που τους εντείνει την εξαθλίωση και τους αυξάνει την ανεργία, οδηγεί τον καπιταλισμό στην πλήρη ανάπτυξη όλων των αντιθέσεων που τον διαπερνούν.

Για τη σχέση Κόμματος - Κινήματος

Θέμος Βασιλείου

ΤΕ Εύβοιας του ΚΚΕ

Συμφωνώ με το κείμενο των Θέσεων. Οι Θέσεις αναδεικνύουν την πρωτοπόρα δράση των κομμουνιστών ως προϋπόθεση για την ανασύνταξη του κινήματος. Πολλές φορές μένουμε σε αυτήν τη φράση γενικόλογα αγνοώντας το περιεχόμενό της. Γιατί αποτελεί προϋπόθεση; Διότι είμαστε πιο αγωνιστές από άλλους; Διότι είμαστε πιο οργανωμένοι; Το βασικότερο στοιχείο που μας κάνει πρωτοπορία είναι το επαναστατικό Πρόγραμμα του ΚΚΕ. Εφόσον έχουμε τέτοιο, αποτελούμε το πιο συνειδητό τμήμα της εργατικής τάξης (ΕΤ), την ανώτερη μορφή οργάνωσής της.

Ο καθοδηγητικός ρόλος του ΚΚ (αυτή είναι η σχέση κόμματος - κινήματος) έγκειται στο γεγονός ότι συνδέει την καθημερινή πάλη της ΕΤ με τον κομμουνισμό, με τις νέες αναγκαίες για την κοινωνία σχέσεις παραγωγής. Αυτή η σύνδεση είναι που δίνει μαχητικότητα με διάρκεια στο κίνημα. Δίνει ουσιαστικό περιεχόμενο στην αντι-εργοδοτική στάση των εργαζομένων, η οποία μπορεί να υπάρχει σε έναν βαθμό από μόνη της. Μόνο αυτή η σύνδεση μπορεί να δώσει αντικαπιταλιστικό χαρακτήρα στην πάλη, να φέρνει την ΕΤ όχι απέναντι στους ξεχωριστούς εργοδότες αλλά απέναντί τους σαν τάξη των καπιταλιστών.

100 χρόνια ΚΚΕ

Γιώργος Αραβαντινός
Φίλος του ΚΚΕ, Κουκάκι

Βρισκόμαστε ένα βήμα πριν από την επέτειο των 100 χρόνων από τη γέννηση του ΚΚΕ.
Ποια είναι τα καθήκοντα των σημερινών κομμουνιστών;
Τι διδαχθήκαμε στη διάρκεια αυτού του αιώνα;
Πού μεγαλουργήσαμε, ποια λάθη κάναμε;
Βρισκόμαστε μπροστά σε νέες συνθήκες, πολύ διαφορετικές από αυτές προηγούμενων δεκαετιών. Μπροστά σε μία ιδεολογική επίθεση - καταιγίδα της αστικής τάξης με όλα τα μέσα που διαθέτει.
Καλώς ή κακώς το ΚΚΕ είναι σήμερα η ναυαρχίδα του παγκόσμιου κομμουνιστικού κινήματος.
Το παγκόσμιο κομμουνιστικό κίνημα βρίσκεται σε υποχώρηση και οι ευθύνες γι' αυτό βαρύνουν όλους μας.
Τι οδήγησε στις αντεπαναστατικές ανατροπές;

Για την ιδεολογική αναγκαιότητα

Δήμος Δημητρόπουλος

Βλαχιώτη, Λακωνίας

Στις Θέσεις καταγράφονται, όσο γίνεται με πληρότητα οι σημερινές κοινωνικές εξελίξεις. Καταγράφεται η κατάσταση που διαμορφώνουν οι ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις και συγκρούσεις σε παγκόσμιο επίπεδο και η τιτάνια προσπάθεια, που κάνει το Κόμμα να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του, για ποιοτική αναβάθμιση της λειτουργίας του, τόσο εντός της χώρας όσο και σε διεθνή κλίμακα.

Αυτό, όμως, που αντιλαμβάνομαι σαν βασικό και κυρίαρχο θέμα και κρίνω σκόπιμο να αναφερθώ σε αυτό είναι ότι στο Κόμμα αναπτύσσεται καθοδηγητικά μια δυναμική συντονισμένης και οργανωμένης προσπάθειας, ιδεολογικής αναβάθμισης σε όλα τα επίπεδα και με όλα τα μέσα που διαθέτει. Απαραίτητη και αναγκαία προσπάθεια, η οποία είναι ευνόητο ότι θα συνεχίζεται, θα διευρύνεται και θα λειτουργεί πολλαπλασιαστικά, έτσι ώστε να διαμορφωθούν οι όροι και οι προϋποθέσεις για την ολομέτωπη σύγκρουση με την αστική ιδεολογία και τον τρόπο ζωής. Ετσι ώστε να αναδειχθεί η αντικειμενική πραγματικότητα στη βάση της επιστημονικής της έκφρασης, όπως αυτή με πληρότητα αποτυπώνει ο Μαρξισμός - Λενινισμός.

Για την παρέμβασή μας στα ΤΕΙ

Βιτζηλαίος Κώστας
ΚΟΒ ΤΕΙ Αθήνας - ΑΣΠΑΙΤΕ

Ένα ζήτημα που μπαίνει στις Θέσεις είναι η ιδεολογικοπολιτική παρέμβαση του Κόμματος και η σχέση της με την ανασύνταξη του εργατικού κινήματος αλλά και του φοιτητικού - σπουδαστικού. Όπως αναφέρεται στη Θέση 49: «Για να βρεθούμε με ισχυρότερες δυνάμεις στα κύρια μέτωπα, για να βελτιώσουμε την ικανότητά μας να δουλεύουμε και να επιδρούμε σε αγωνιζόμενες λαϊκές δυνάμεις με διαφορετικό επίπεδο συνείδησης, απαιτείται ανώτερη ιδεολογικοπολιτική, οργανωτική και πρακτική παρέμβαση του Κόμματος, των μελών και οπαδών του στις εργατικές και λαϊκές μάζες». Όρος λοιπόν για την ανασύνταξη είναι η ιδεολογικοπολιτική παρέμβαση του Κόμματος στα ΤΕΙ.

Για τις Θέσεις

Αποστόλης Δημακόπουλος

Κυψέλη

Συμφωνώ με τις Θέσεις της ΚΕ και με το σύνθημα του 20ού Συνεδρίου. Οι Θέσεις αποτελούν το εφαλτήριο για τον καθένα μας να κάνει δική του υπόθεση το ζήτημα της εργατικής τάξης, ατσαλώνοντας το Κόμμα με επίκεντρο την κοινωνική συμμαχία και το σοσιαλισμό. Είναι σημαντικό για κάθε μέλος ή φίλο του Κόμματος να παραθέσει τις προσωπικές του απόψεις, αφενός για να βελτιώσει και να ισχυροποιήσει τη δράση του και αφετέρου για να αξιοποιήσει τη βασική κομμουνιστική αρχή του εργατικού έλεγχου εφόσον αυτή είναι απαραίτητη για την εργατική εξουσία. Στόχος είναι οι λαοί να βγουν στο προσκήνιο της ιστορίας.