Κυριακή, 5 Μαρτίου 2017

Αντιστοίχιση της ιδεολογικής-πολιτικής μας δουλειάς με τη δράση

Αλέξης Ματής
Μέλος του Γραφείου της Τ.Ε. Νότιου Τομέα

Το Κόμμα μας, σε όλη την ιστορία του, πορεύθηκε αταλάντευτα με τη θέση ότι διανύουμε την εποχή περάσματος από τον καπιταλισμό στο Σοσιαλισμό. Ομως, καθοριστικό για το σήμερα είναι ότι αποκαταστήσαμε μια άλλη αλήθεια: ότι η εποχή μας καθορίζει τον χαρακτήρα της επανάστασης και όχι ο συσχετισμός δυνάμεων.
Τώρα, η ταξική πάλη για την ανατροπή του καπιταλισμού, για την εγκαθίδρυση της εργατικής εξουσίας, το Σοσιαλισμό διεξάγεται μέσα από ένα Κομμουνιστικό Κόμμα με ξεκάθαρη Στρατηγική και τακτική. Το χρωστάμε στους συντρόφους μας που έδωσαν τη νικηφόρα μάχη ενάντια στους οπορτουνιστές στο 13ο Συνέδριο, σ' εκείνους που άντεξαν και επανατοποθέτησαν όλα τα συστατικά στοιχεία της ταξικής πάλης στην πολιτικής μας δράση.

Ανοίξαμε συζητήσεις μέσα κι έξω από το Κόμμα (θεωρία των σταδίων, το Σοσιαλισμό που γνωρίσαμε, τη μη συμμετοχή μας σε αστικές κυβερνήσεις, το ρόλο του οπορτουνισμού και του ρεφορμισμού ως φορείς της αστικής ιδεολογίας στην εργατική τάξη, την ανασύνταξη του εργατικού κινήματος, τη στάση που πρέπει να κρατήσει η εργατική τάξη στον πόλεμο κα.). Τα αραχνιασμένα αμπαζούρ (ηλεκτρονικός φραξιονισμός, Εργατικός Αγώνας, Νέα Σπορά κα.) ηττηθήκαν κατά κράτος ως προς το στόχο τους να ενσωματώσουν το ΚΚΕ στο σύστημα -έγιναν μέρος του ντεκόρ στα μουχλιασμένα αστικά σαλόνια, παρέα με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, τη ΛΑΕ και άλλες δυνάμεις του «νέου ΕΑΜ»(!). Με το Πρόγραμμά μας έχουμε έρθει σε θέση ισχύος στην αντιπαράθεση με τον οπορτουνισμό, τον ρεφορμισμό και την αστική τάξη. Το ζήτημα είναι, αυτή η ισχύς να αντιστοιχηθεί με την δράση μας.
Για να γίνει αυτό, οι Τομεακές Οργανώσεις χρειάζεται να αξιοποιήσουν τον τρόπο δουλειάς των παραπάνω Οργάνων, να βοηθήσουν τις ΚΟΒ να εξειδικεύσουν την παρέμβασή τους στους χώρους ευθύνης τους, αξιοποιώντας το ιδεολογικό-πολιτικό οπλοστάσιό μας. Κάποιες προϋποθέσεις:
Το προηγούμενο διάστημα μετρήσαμε θετικά βήματα αφομοίωσης. Θα πρέπει να συνεχιστούν, ώστε το Πρόγραμμά μας να γίνει κτήμα των Κομματικών και Κνίτικων μελών, των συνοδοιπόρων μας.
Ιεράρχηση των χώρων παρέμβασης με βάση τα κριτήρια για την οικοδόμηση του Κόμματος. Χρειάζεται συνδυαστική δουλειά κι επεξεργασία για κάθε χώρο, ακόμα και για κάθε λαϊκή γειτονιά. Θα πρέπει να ξεπεράσουμε (σε ένα βαθμό το έχουμε καταφέρει) τον περιορισμό της δράσης μας σε μια εξόρμηση με μια Κομματική ανακοίνωση, την επανάπαυση στην εμβέλεια που έχει το Κόμμα, πέρα από εκείνη που φτάνουν οι δυνάμεις μας. Ο σχεδιασμός των εδαφικών ΚΟΒ δεν μπορεί να προσεγγίζει την κομματική οικοδόμηση σαν μια γενική στόχευση στην οποία παίζει απλά επικουρικό ρόλο.
Οπου πάμε σχεδιασμένα και προετοιμασμένα αποδείχτηκε ότι μετράμε βήματα, κι ας είναι βασανιστικά. Πχ. στα super markets στο χώρο ευθύνης μας, δεν αρκούσε να παρεμβαίνεις με τη γενική γραμμή αντιπαράθεσης. Εργοδοσία και εργοδοτικός συνδικαλισμός έχουν κοινή στόχευση: την προσαρμογή των αναγκών των εργαζομένων στο πλαίσιο των απαιτήσεων του κεφαλαίου. Διαφορετικά όμως είναι τα ιδεολογήματα που χρησιμοποιούν στο «Σκλαβενίτης», διαφορετικά στο «Μαρινόπουλος». Οι εδαφικές ΚΟΒ της Καλλιθέας βοηθήθηκαν από τη γενικευμένη εμπειρία που ήρθε μέσα από τον «Ριζοσπάστη», την ΚΟΜΕΠ και τον κοινό σχεδιασμό με τις κλαδικές. Οι σύντροφοι απέκτησαν περισσότερη σιγουριά, δημιουργήθηκαν βάσεις για να αναπτυχθούν δεσμοί με τους εργαζόμενους. Παράλληλα, οι συσκέψεις των ΚΟΒ με εργαζόμενους σε παραγωγική ηλικία βοήθησε αμφότερους. Πίσω έχουμε μείνει στη δουλειά μας με τους ανέργους. Χρειάζεται καλύτερη επεξεργασία των ιδιαιτεροτήτων που έχει αυτή η ομάδα, αξιοποίηση εκείνων που συμμετέχουν στα προγράμματα του ΟΑΕΔ (οκτάμηνα, voucher κα.). Σίγουρα έχουμε δρόμο ακόμα μέχρι να καταφέρουμε να διαπεράσει αυτός ο τρόπος δουλειάς όλες τις Κομματικές δυνάμεις, μαζί και των συνοδοιπόρων μας.
Με δεδομένο την κατάσταση που επικρατεί στο εργατικό-λαϊκό κίνημα, μετρήσαμε κάποια βήματα, αλλά πίσω από τις δυνατότητές μας. Οι Λαϊκές Επιτροπές μπορεί να μας αφήνουν ικανοποιημένους στο επίπεδο της ταξικής αλληλεγγύης όχι όμως στο βαθμό συσπείρωσης και έκφρασης της Κοινωνικής Συμμαχίας. Χρειάζεται να βαθύνει η συζήτηση για τη στρατηγική σημασία που έχει, για το πώς θα αναπτύξουμε αντικαπιταλιστικούς-αντιμονοπωλιακούς δεσμούς μεταξύ των τμημάτων της.
Να οξύνουμε την ιδεολογική διαπάλη. Τόσο με τον οπορτουνισμό και το ρεφορμισμό όσο και με την αστική ιδεολογία, το φασισμό, την Εκκλησία κα. Η αστική τάξη, μετά την πρώτη της ιστορική ήττα το 1917 και ειδικά μετά τον 2ο ΠΠ με τη διεύρυνση του σοσιαλιστικού στρατοπέδου, δεν είναι ίδια. Εβγαλε συμπεράσματα, τα επεξεργάστηκε, έγινε πιο ευέλικτη απέναντι στην εργατική τάξη. Γνωρίζει ότι η προσωρινή νίκη της αντεπανάστασης είναι προσωρινή, προετοιμάζεται κι αυτή για την κρίσιμη σύγκρουση, κατασταλτικά, ιδεολογικά, πολιτικά. Η κυριαρχία της εκφράζεται και με τον ιδεαλισμό που τσακίζει κόκκαλα, από τα σχολεία μέχρι το επιστημονικό προσωπικό κάθε δομής, όμως η αντίθεση κεφάλαιο-εργασία είναι ο βρόχος της. Επομένως η ιδεολογική θωράκιση είναι καθοριστική και για την αντοχή μας και για την απόσπαση δυνάμεων από τον αντίπαλο. Οι ΚΟΒ, όπως κουβεντιάζουν τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά ενός χώρου, το ίδιο πρέπει να κάνουν και με τον τρόπο που παρεμβαίνει η αστική τάξη μέσα από μεγάλης κλίμακας δομές (πχ. ίδρυμα Νιάρχος, ίδρυμα Αγγελικούση κα.), να ασχοληθούν εκτενέστερα, να μελετήσουν, εκτός από τις οικονομικές, και τις ιδεολογικές πτυχές παρέμβασης στην εργατική τάξη.
Η μάχη δεν μπορεί να κερδηθεί χωρίς τα όπλα μας: το «Ριζοσπάστη», την ΚΟΜΕΠ, το Μ-Λ βιβλίο. Υπάρχουν αντικειμενικοί παράγοντες που δυσκολεύουν την αποκατάσταση της σχέσης ενός μεγάλου μέρους του Κομματικού δυναμικού με τα παραπάνω, αλλά υπάρχουν αρκετοί υποκειμενικοί όροι που δεν τους έχουμε εξαντλήσει, (διαχείριση του χρόνου, των οικονομικών μας κα.). Η συζήτηση έχει ανοίξει και θα συνεχισθεί δίνοντας βάρος στις νεότερες ηλικίες που πρέπει να αποκαταστήσουν τη σχέση τους με το διάβασμα. Ειδικά για την ΚΝΕ, οι Κομματικές Οργανώσεις έχουν καθήκον να την αγκαλιάσουν ακόμα περισσότερο, να στηρίξουν τους νέους κομμουνιστές στην ιδεολογική-πολιτική μάχη που δίνουν απέναντι στις δυνάμεις του οπορτουνισμού και της κυρίαρχης ιδεολογίας. Η πείρα δείχνει ότι έτσι ριζώνουν καλύτερα τα κομμουνιστικά χαρακτηριστικά στη νέα γενιά Κομματικών μελών. Νομίζω ότι στις προϋποθέσεις στρατολογίας (Θ.68, σ.84), θα έπρεπε να συμπεριληφθεί το διάβασμα του «Ριζοσπάστη».
Με τις Θέσεις του 20ου Συνεδρίου, το Πρόγραμμά μας και τις επεξεργασίες που έχουμε κάνει και θα κάνουμε, τα πατήματά μας έχουν γίνει σίγουρα, μπορούμε να γίνουμε ικανοί και για άλματα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου