Πέμπτη, 2 Μαρτίου 2017

Τοποθέτηση για τον Πολιτισμό και την Τέχνη

Νεφέλη Κυριάκου
Θεσσαλονίκη

«Η επιμονή να ορίζουμε και να αντιλαμβανόμαστε τον Πολιτισμό σαν άθροισμα καλλιτεχνικών και μόνο προϊόντων και δραστηριοτήτων, είναι μια αντίληψη που μας απομακρύνει από το πραγματικό του περιεχόμενο και υψώνει τείχη ανάμεσα στον εργαζόμενο άνθρωπο και τον Πολιτισμό. Με τον τρόπο αυτό θεωρούμε τον Πολιτισμό σαν δομή έξω από μας, έξω από τη ζωή μας. Και όλοι μας, ο καθένας με τις κοινωνικές του δυνατότητες, προσπαθούμε να εισβάλουμε από 'κει και να εγκατασταθούμε. Πόσοι όμως έχουν αυτές τις δυνατότητες; Ετσι άλλοι μένουν απ' έξω, μέσα στο σκοτάδι της αιώνιας βαρβαρότητας, και άλλοι εγκαθίστανται στο εσωτερικό του Πολιτισμού, ελέγχοντας την είσοδο μέσα σ' αυτό το τεράστιο αυγό».
«Ο Μαρξ για την Τέχνη και τον Πολιτισμό»
Με βάση τα παραπάνω λόγια του Μαρξ πρέπει να αντιληφθούμε πόσο πίσω είμαστε στο κομμάτι του Πολιτισμού όσον αφορά την καθημερινή του ένταξη στον αγώνα για την ανατροπή του καπιταλισμού και τη διαπαιδαγώγηση μελών του Κόμματος και της ΚΝΕ, του περίγυρου και συνολικότερα του λαού μας. Οι Θέσεις του Συνεδρίου αναφέρουν ότι ο Πολιτισμός δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως κάτι συμπληρωματικό στη δράση του Κόμματος και στο άνοιγμά του στον κόσμο όπου απευθύνεται, αλλά δεν παύουν να πιάνουν γενικά το ζήτημα. Η συζήτηση για τον Πολιτισμό στο 20ό Συνέδριο πρέπει να γίνει πιο συγκεκριμένη και να δοθεί βάρος στο κατά πόσο μπορεί να κλείσει η ψαλίδα στην αντίθεση επαρχίας - πρωτεύουσας, τόσο στην αντίληψη που επικρατεί στο εσωτερικό του Κόμματος όσο και έξω από αυτό. Πρώτοι εμείς, η πρωτοπορία της εργατικής τάξης, πρέπει να δουλέψουμε σε αυτήν την κατεύθυνση, πηγαίνοντας κόντρα σ' αυτήν την αντίθεση που γεννά ο καπιταλισμός. Το Κόμμα μας πολύ σωστά κάνει προσπάθειες να μελετήσει επιστημονικά το ρόλο της Τέχνης και τη συμβολή μεγάλων καλλιτεχνικών προσωπικοτήτων, καλό όμως θα ήταν οι προσπάθειες αυτές να μη μένουν στα πλαίσια των επιστημονικών συνεδρίων, και από 'κει και πέρα η πείρα και γνώση να κατεβαίνουν παρακάτω. Είναι επιτακτική η καλύτερη αξιοποίηση μελών του Κόμματος και της νεολαίας του αλλά και του στενού τους περίγυρου σ' αυτήν την κατεύθυνση, καθώς υπάρχουν η όρεξη, η φαντασία και η πολιτική κατανόηση για το πόσο θα συμβάλει κάτι τέτοιο στο άνοιγμα της πολιτικής μας στις μάζες.
Δεν πρέπει να ξεχνάμε πως οποιαδήποτε αντίληψη θέλει να καλλιεργήσει το αστικό κράτος περνάει πρώτα μέσα από τον Πολιτισμό. Οπως λέει και ο Μπρεχτ στο έργο του «Αν οι καρχαρίες ήταν άνθρωποι»:
«Αν οι καρχαρίες ήταν άνθρωποι, θα υπήρχε φυσικά σ' αυτούς και τέχνη. Θα υπήρχαν ωραίοι πίνακες, στους οποίους θα παριστάνονταν τα δόντια των καρχαριών με υπέροχα χρώματα, τα στόματά τους σαν αληθινά πάρκα αναψυχής, όπου θα μπορούσε να κάνει κανείς έναν υπέροχο περίπατο. Τα θέατρα στο βυθό της θάλασσας θα έδειχναν πώς ηρωικά ψαράκια κολυμπάνε ενθουσιασμένα στα στόματα των καρχαριών και η μουσική θα ήταν τόσο ωραία, ώστε τα ψαράκια θα ορμούσαν, κάτω από τους ήχους της, με την μπάντα μπροστά, σαν σε όνειρο και με το νανούρισμα των πιο ευχάριστων σκέψεων, στα στόματα των καρχαριών».
Κάπως έτσι διαμορφώνεται και σήμερα η κατάσταση, όπου για παράδειγμα τα μικρά παιδιά (και ηλικίες όπου το Κόμμα ρίχνει βάρος) μεγαλώνουν με τα τραγούδια της Eurovision, τα οποία κάθε χρόνο περνάνε και ένα συγκεκριμένο πολιτικό μήνυμα προσαρμοσμένο στην επικαιρότητα, ενώ οι καλλιτέχνες που βγαίνουν από τα σπλάχνα του λαού και θέλουν να τραγουδήσουν τις ανησυχίες των ίδιων και των διπλανών τους νιώθουν απομονωμένοι, όχι μόνο επειδή δεν συμφέρει το σύστημα να τους στηρίξει, αλλά και επειδή το σύνολο του λαού έχει διαμορφώσει την άποψη ότι ο Πολιτισμός είναι κάτι έξω απ' αυτόν.
Οι Θέσεις για το 20ό Συνέδριο επιβεβαιώνουν τον πρωτοπόρο ρόλο που έχει το Κόμμα μας σ' αυτές τις δύσκολες συνθήκες και οφείλει να σηκώσει στις πλάτες του και τα παραπάνω καθήκοντα, όχι σαν επιπλέον βάρος αλλά σαν εργαλείο, με επιμονή και κυρίως απαίτηση από όλα τα οργανωτικά επίπεδα αλλά και τον περίγυρό του.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου