Πέμπτη, 2 Μαρτίου 2017

Για το ανέβασμα της ιδεολογικής - πολιτικής δουλειάς

Γεωργία Τριανταφύλλου
ΚΟΒ ΤΕΙ Κεντρικής Μακεδονίας

Αρχικά, θέλω να επισημάνω ότι συμφωνώ με το κείμενο των θέσεων και πιστεύω πως αποτυπώνει με τον καλύτερο δυνατό τρόπο τις εξελίξεις, καθώς και τα καθήκοντα που απορρέουν από αυτές.
Θεωρώ ότι με ξεκαθαρισμένα και επιβεβαιωμένα πανηγυρικά από τη ζωή ζητήματα στρατηγικής και με πυξίδα το Πρόγραμμα του Κόμματος, σωστά προβάλλει ως κύριο ζήτημα η ανάγκη ολόπλευρης ισχυροποίησης. Να προβληματιστούμε, δηλαδή, για το πώς δουλεύουμε. Γιατί η αυτοθυσία (στο μέτρο των καιρών) δεν μπορεί να μεταφράζεται μόνο στο πόσες ώρες αφιερώνουμε ή τι θυσιάζουμε, αλλά και πώς θα σπάσουμε το βόλεμα της «πεπατημένης», της δουλειάς «μία απ' τα ίδια». Κυρίως, πώς θα ανεβάσουμε την απαιτητικότητα από τους εαυτούς μας και τους συντρόφους μας.

Ενα στοιχείο που ξεχωρίζει, κατά τη γνώμη μου, έχει να κάνει με το πώς θα αποκτήσουμε πιο γερή σκέψη, με το ανέβασμα, δηλαδή, της ιδεολογικής - πολιτικής δουλειάς, ώστε ο καθένας μας να αποκτήσει την ικανότητα να σκέφτεται και να αναλύει τα φαινόμενα σε κάθε πτυχή της ζωής του με εργαλείο τον διαλεκτικό υλισμό. Πρόκειται για σύνθετο καθήκον, αλλά πιστεύω πως αποτελεί κλειδί για όλα τα υπόλοιπα.
Τα καθήκοντα που προκύπτουν είναι σύνθετα και δύσκολα και για να ανέβει ο βαθμός που ανταποκρινόμαστε, πιστεύω ότι πρέπει να μας απασχολεί περισσότερο πώς ατσαλωνόμαστε ως προσωπικότητες, προκειμένου να ανεβαίνει και η ικανότητα, η αντοχή, η επιμονή, η αποτελεσματικότητα. Στοιχείο που και πάλι έχει να κάνει με το ανέβασμα των απαιτήσεων, πρώτα και κύρια από τους εαυτούς μας, για το αν αξιοποιούμε όλες τις δυνατότητες που έχουμε, σε κάθε πλευρά της ζωής μας.
Ενα ζήτημα που προκύπτει, για παράδειγμα, στους χώρους των ΑΕΙ είναι η ενασχόληση με το επιστημονικό αντικείμενο. Δεν γίνεται ο κομμουνιστής (και μάλιστα το στέλεχος του Κόμματος και της ΚΝΕ) είτε να μην ασχολείται, είτε στην καλύτερη περίπτωση η ενασχόληση αυτή να προκύπτει ως καθήκον για την ανάδειξη της μαρξιστικής σκοπιάς, προκειμένου να απαντήσουμε σε αυτά που προβάλλει ο αντίπαλος στο χώρο. Αντίθετα, θα πρέπει να εκπορεύεται από την ίδια την ανάγκη του συντρόφου να γνωρίσει το αντικείμενό του στην ολότητά του, στην ουσία του, να μάθει τις βασικές του νομοτέλειες, ανάγκη που ακριβώς υλοποιείται με τη διαλεκτική - υλιστική προσέγγιση.
Σίγουρα δεν είναι εύκολη διαδικασία, καθώς ο αντίπαλος επιδρά και διαμορφώνει αρνητικό κλίμα. Η αντιεπιστημονικότητα που κυριαρχεί, ειδικά στους χώρους των κοινωνικών και ανθρωπιστικών σπουδών, συνολικά ο τρόπος που διδάσκονται τα περισσότερα αντικείμενα σήμερα στα πανεπιστήμια, αποθαρρύνει και απογοητεύει. Ωστόσο δεν πρέπει να ξεχνάμε, όταν μιλάμε για το δικαίωμα στη μόρφωση, που μας το στερούν, ότι ο αγώνας περνάει μέσα και από αυτό το μετερίζι. Προφανώς, για να κερδίσουμε συνολικά και αυτό το δικαίωμα πρέπει να ανατρέψουμε ολοκληρωτικά τον αντίπαλο, αλλά δεν θα είμαστε σε θέση να τον αντιπαλεύουμε αποτελεσματικά, αν τον αφήσουμε να μας σβήσει το μεράκι για τη μόρφωση, αν παρασυρθούμε από το κλίμα παραίτησης που διαμορφώνει με τη σήψη που σπέρνει και στο χώρο των πανεπιστημίων. Για το λόγο αυτό, θεωρώ ότι είναι ζωτικής σημασίας καθήκον, για το επόμενο διάστημα, η παρέμβαση με βάση το περιεχόμενο των σπουδών και την πρότασή μας ανά κλάδο. Μια τέτοια δουλειά μπορεί να εμπνεύσει πρώτα και κύρια τις δικές μας δυνάμεις, να τις ατσαλώσει, να καλλιεργήσει τη διάθεση για διάβασμα που, όπως εκτιμάται και στο κείμενο των Θέσεων, έχει φθαρεί, ειδικά στη νέα γενιά.
Συνολικά, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι στους καιρούς μας η ταξική πάλη είναι σε μεγάλο βαθμό και μάχη στα χαρακώματα της συνείδησης, και αυτό αφορά πρώτιστα τις δικές μας συνειδήσεις, που πρέπει να είναι γερές για να αντέχουν. Για το λόγο αυτό, νομίζω θα πρέπει να μας απασχολεί περισσότερο η ολόπλευρη καλλιέργεια του κάθε συντρόφου. Το πώς θα γινόμαστε κοινωνοί των επιτευγμάτων του παγκόσμιου πολιτισμού και πώς θα βλέπουμε τους αυτούς μας μέσα στη διαδικασία προόδου της ανθρωπότητας, παράλληλα με την πάλη για την κατάργηση της εκμετάλλευσης. Και μάλιστα, όχι σαν μια ξεχωριστή και παράλληλη δραστηριότητα, αλλά αναπτύσσοντας όλα τα ταλέντα και τις ικανότητές μας, ακριβώς για να δυναμώσει αυτή η πάλη σε όλες τις πλευρές της. Χρειάζεται μάχη με τον αντίπαλο σε όλα τα μέτωπα και η αξιοποίηση του ελεύθερου χρόνου, το να μην «ξοδευόμαστε», είναι σημαντική παράμετρος. Είναι σκληρή μάχη του καθενός με τον ίδιο του τον εαυτό, τις συνήθειες που έχει διαμορφώσει κάτω από την ισχυρή επίδραση του συστήματος, αλλά φυσικά είναι μάχη που θα δώσουμε και συλλογικά. Γι' αυτό πρέπει ανάλογες δραστηριότητες στο σχεδιασμό της ΚΟΒ να μην παραμελούνται λόγω φόρτου δουλειάς, γιατί ίσα ίσα μπορούν να δώσουν νέα ορμή στην υλοποίηση του συνόλου του σχεδιασμού. Για το λόγο αυτό, θεωρώ εξαιρετική προσθήκη στις Θέσεις το κομμάτι για το ρόλο της Τέχνης.
Τέλος, θα ήθελα να αναφερθώ σε ένα ζήτημα το οποίο θεωρώ πως πρέπει να εντάξουμε πιο δυναμικά στην παρέμβασή μας. Να κρατάμε ζωντανό το όραμα της σοσιαλιστικής κοινωνίας, ως απάντηση στα σημερινά προβλήματα του λαού, κάνοντας τα παραδείγματα πιο συγκεκριμένα. Να χρησιμοποιούμε την πείρα της σοσιαλιστικής οικοδόμησης, όχι μόνο με δείκτες επιτευγμάτων, αλλά και στην απλή καθημερινότητα, στη ζωή του λαού. Να σκεφτούμε τι σημαίνει, για παράδειγμα, να ακούει ο φοιτητής που δεν έχει πετρέλαιο στις εστίες ότι πριν 50 χρόνια, στον σοσιαλισμό, είχαν θέρμανση 24 ώρες το 24ωρο, ή ο νέος που είναι 5 χρόνια άνεργος ότι στη Σοβιετική Ενωση ήξεραν πού θα δουλέψουν πριν ακόμα πάρουν πτυχίο κ.λπ. Συνολικά να αναδεικνύεται η συγκινητική αυτή πίστη στον άνθρωπο να γνωρίσει και να αλλάξει τον κόσμο, πώς εκφραζόταν σε όλες τις πτυχές της σοσιαλιστικής ζωής. Ετσι να δυναμώνει η πεποίθηση ότι για μια τέτοια ζωή αξίζει να παλεύει κανείς και να κάνει και τις πιο μεγάλες θυσίες. Για το λόγο αυτό, προτείνω, στο πλαίσιο των 100χρονων της Οχτωβριανής Επανάστασης, να δημιουργηθεί ένα ντοκιμαντέρ με επίκεντρο την καθημερινότητα στον σοσιαλισμό, με μαρτυρίες από ανθρώπους που τον έζησαν, αξιοποιώντας και τους πολιτικούς πρόσφυγες που είναι στη ζωή.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου